Арсенал е на еден чекор од нешто за кое чекаа цели две децении – но Манчестер Сити одбива да им го дозволи мирното завршување. Со победата 3:0 над Кристал Палас, Сити го држат притисокот на 77 бода, додека Гунерсите се на 79.

Сметката е сурово едноставна: две победи – шест поени – круна. Тимот на Микел Артета прво игра дома против веќе испаднатиот Барнли, а потоа го завршуваат сезоната на гостување кај Кристал Палас на 24 мај.

На хартија, тоа е најлесниот можен крај. Во пракса, секоја погрешна додавка ќе биде преувеличена, секој изгубен поен ќе биде темата на седмицата. Тие што паметат на Арсенал, паметат и колку пати беа на чекор од титулата па завршија трети. Дали овој пат е различно?

Манчестер Сити, пак, имаат свој калвариум – финале на ФА купот против Челзи во сабота, потоа Борнмут во вторник, и на крајот гостување кај Астон Вила. Истата Астон Вила која пред две сезони ги пушти Сити да дојдат до титулата.

Заморот е реалната закана за Сити, не Арсенал. И токму тоа е најголемата шанса за Гунерсите – не нивниот календар, туку календарот на ривалот. Пеп Гвардиола има три пресметки во десет дена, Артета има две, и обете против тимови кои или мислат на одмор или на сопствено европско финале.

Победникот овој пат нема да биде оној кој игра подобар фудбал. Ќе биде оној кој ќе издржи нервите. И ако Арсенал е навистина шампионски тим, како што докажуваше цела сезона – оваа последна етапа треба да биде формалност.

Прв прволигашки трофеј од 2004 година е во рацете на Артета. Само да не падне.