Industria e fitnesit me dekada të shet të njëjtën gjë - trupin. Rezultatin, pamjen, numrin në peshore. Diego Montu, drejtor sportiv në kompaninë spanjolle „Commando“, thotë se ky është argumenti më i dobët që ekziston, dhe se ndryshimi i vërtetë është diku tjetër: „Ta nisësh ditën me diçka të vështirë e mëson trurin se vendos ti, e jo emocionet e tua. Krijon një fitore të hershme që ndryshon mënyrën si do të përballesh me gjithçka tjetër - punën, ushqimin, energjinë, fokusin.“

Vëreni çfarë mungon në atë fjali. Nuk ka kilogramë, nuk ka centimetra, nuk ka pasqyrë.

Çfarë ndodh në kokë, e jo në muskul

Kur lëvizim, truri çliron endorfina, dopaminë që aktivizon sistemin e shpërblimit dhe serotoninë që stabilizon humorin, ndërsa kortizoli - hormoni i stresit - bie. Ky është efekti i shkurtër, ai për shkak të të cilit pas stërvitjes ndihesh ndryshe pa humbur asnjë gram.

Efekti i gjatë është më interesant. Lëvizja e rregullt e rrit BDNF-në, një proteinë e lidhur me neuroplasticitetin - aftësinë e trurit për të ndryshuar dhe rirregulluar veten. Ajo i forcon lidhjet neuronale, veçanërisht në hipokampus, pjesën përgjegjëse për kujtesën dhe të mësuarit. Dr. Maribel Tehedo nga klinika „Neleva“ shpjegon se kur muskuli tkurret, ai lëshon miokina - molekula që mbrojnë dhe ushqejnë drejtpërdrejt plasticitetin e trurit. Muskuli dhe truri bisedojnë në të dy drejtimet.

Pse në mëngjes, e jo në mbrëmje

Gael Serano, psikolog dhe kouç, thotë se organizmi është biologjikisht gati të aktivizohet me dritën e ditës. Drita e mëngjesit e ul prodhimin e melatoninës dhe e ngre vigjilencën përmes dopaminës dhe serotoninës. Nëse kësaj i shton lëvizjen, e përforcon procesin që trupi tashmë e ka nisur vetë. Me fjalë të tjera - nuk lufton me orën tënde, por udhëton sipas saj.

Bruno Ribeiro, specialist i neuropsikologjisë, shton se kombinimi i punës aerobike dhe stërvitjes me pesha jep përfitime shtesë, ndërsa gjumi cilësor - i cili vetë vjen më lehtë kur ka lëvizje - është ai që e përfundon punën, sepse atëherë truri e pastron mbeturinën e vet metabolike dhe i forcon kujtimet.

Këtu është edhe pjesa që askush nuk e shet

Asgjë nga kjo nuk kërkon abonim, pajisje as aplikacion. Ecja, vrapimi, biçikleta, vallëzimi - e gjithë kjo hyn në të njëjtën llogari. Truri i stërvitur nuk blihet, mirëmbahet.

Pyetja që mbetet nuk është nëse kjo funksionon, por pse aq shumë njerëz tek ne stërvitjen e përjetojnë si ndëshkim për diçka që kanë ngrënë. Kur synimi është pamja, dita e parë e vështirë mjafton për të hequr dorë. Kur synimi është kontrolli mbi ditën tënde, dita e vështirë është pikërisht poenta.