Moda ia ktheu skenën më të madhe pas skandalit antisemit, ndërsa ai e refuzoi: Galiano hoqi dorë nga Met Gala

Muzeu Metropolitan në fillim të gushtit njoftoi se ekspozita „John Galliano: Horizons“ do të mbulonte tërë karrierën e stilistit - nga punët e hershme, përmes Diorit, deri te ajo që bën sot. Ekspozita duhej të ishte edhe tema e Met Galës më 9 maj 2027. Mbrëmja më e madhe e modës në botë, me emrin e tij mbi të.

Më 31 gusht Galiano njoftoi se nuk do të marrë pjesë.

„Pas shumë reflektimi dhe bisedash me të gjithë të përfshirët, me trishtim të madh vendosa se është më mirë që ekspozita të mos mbahet në këtë moment“, shkroi ai, pasi i falënderoi njerëzit e muzeut.

Fjalia që e ndryshoi tërë historinë

Ajo që pasoi është pjesa që rrallë lexohet në njoftimet nga industria e modës. Galiano shkroi se vazhdon të marrë përgjegjësi të plotë për dhimbjen e shkaktuar nga fjalët e tij në të kaluarën, „veçanërisht për dëmin që u shkaktova komuniteteve hebre dhe aziatike“.

E pastaj: „Riparimi i vërtetë nuk arrihet përmes një ekspozite, njohjeje institucionale apo një gjesti të vetëm publik. Është përgjegjësi e vazhdueshme që tregohet përmes dëgjimit, mësimit dhe sjelljes me kalimin e kohës.“

Përmendi edhe atë për të cilën pak flasin me zë - pesëmbëdhjetë vjet esëll dhe shërim, dhe njerëzit që e mbështetën gjatë asaj kohe.

Çfarë ndodhi në vitin 2011

Karriera iu ndal pas një incidenti në një restorant në Paris, ku u ndalua pasi shprehu deklarata antisemite. Diori e shkarkoi nga posti i drejtorit kreativ që e mbante që nga viti 1996. Pasuan falja publike, pranimi i varësisë nga alkooli dhe substancat, dhe rehabilitimi. Kthimi erdhi më vonë, përmes Maison Margiela.

Pse kjo është më interesante se vetë ekspozita

Industria që e hodhi jashtë Galianon në vitin 2011 është e njëjta që i ofroi skenën më të madhe në vitin 2027. Kjo nuk është rehabilitim - është llogari. Met Gala punon me vëmendjen, ndërsa një biografi e diskutueshme është karburant për vëmendje.

Ajo që nuk hynte në atë llogari është se njeriu vetë do ta refuzonte. Dhe atë me një argument që e zbulon logjikën: njohja institucionale nuk është riparim. Nëse heqja e postit ishte dënim, atëherë kthimi i skenës është lirim - ndërsa askush nuk e ka pyetur atë të cilit i është shkaktuar dëmi nëse është i kënaqur me këtë.

Moda ka traditë të gjatë faljeje të shpejtë kur talenti sjell fitim. Ky është rasti i rrallë kur dikush nga brenda thotë se nuk funksionon ashtu.