Arabia Saudite sërish troket në derën e Barcelonës, dhe sërish kërkon të njëjtin njeri - Rafinjën. Al-Hilal dhe Al-Naser bashkërisht përgatisin një paketë me vlerë rreth 80 milionë euro (69 milionë funte), e mbështetur nga Fondi Publik i Investimeve i mbretërisë, me ofertën që paga e brazilianit t'i shtohet katërfish. Shifra që në futbollin evropian tingëllojnë si fantazi, e në Rijad janë vetëm një operacion i rëndomtë i së hënës.

Megjithatë, Barcelona për momentin mbetet e qetë. Katalanasit mbështeten te kontrata që e lidh Rafinjën deri në vitin 2028, e zgjatur vitin e kaluar, dhe te fakti se vetë lojtari tashmë një herë tha „jo" ndaj një thirrjeje të ngjashme, pasi u konsultua me trajnerin Hanzi Flik. Pyetja është sa herë mund të refuzojë një klub para që i tejkalojnë gjithë fitimin e tij sezonal para se të fillojë të mendojë ndryshe.

Shifrat në fushë i shkojnë në favor lojtarit. Në sezonin 2024/25 Rafinja grumbulloi 34 gola dhe 23 asistime - prodhim që rrallë ndonjë sulmues krahu në botë e prek. Këtë sezon lëndimet e penguan, por edhe ashtu mblodhi 21 gola dhe 7 asistime në 33 ndeshje. Ky nuk është lojtar në rënie; ky është lojtar që saudistët e duan pikërisht sepse është në kulm.

Interesante është që Barcelona në të njëjtën kohë solli Entoni Gordon nga Njukasëll për 69,3 milionë funte me kontratë pesëvjeçare. Në shikim të parë duket si zëvendësim, por klubi e paraqet hapin si plotësim, jo si përgatitje për shitje. Ndoshta është një mesazh për Rijadin: kemi thellësi, nuk jemi të detyruar të shesim.

Tifozi ballkanas e shikon këtë me një ndjenjë të njohur. Çdo verë e njëjta histori - një klub evropian ndërton ekip, dhe pas tij varet hija e miliardave të naftës që mund ta shpërbëjnë për një javë. Sa gjatë mund të rezistojë argumenti sportiv kundër një çeku me kaq shumë zero?