Procida pranë Napolit: ishulli ku Pérez-Reverte u kthye pas dy dekadash, me një ish-burg mbi shkëmb dhe një port peshkatarësh me ngjyra pastel

Të gjithë shkojnë në Capri. Disa në Ischia. Midis tyre, gjysmë ore me traget nga Napoli, qëndron Procida, ishull me rreth 10.000 banorë ku shkrimtari spanjoll Arturo Pérez-Reverte u kthye pas dy dekadash për të prezantuar romanin e ri. „Atdheu im është Mesdheu“, thotë ish-korrespondenti i luftës.

Romani quhet „Hipoteza më e rrezikshme“ dhe ndjek gjashtëmbëdhjetëvjeçarin Cal Gadea, i cili gjen babanë që nuk e kishte njohur kurrë dhe me të niset të lundrojë nëpër Mesdhe. Zgjedhja e ishullit nuk është e rastësishme. Elsa Morante këtu e vendosi „Ishullin e Arturit“, ndërsa rrugët dhe peizazhet shihen te „Zoti i talentuar Ripley“ dhe „Postieri“.

Në vitin 2022 Procida ishte kryeqytet italian i kulturës, hera e parë që ky titull shkoi në një ishull. Një titull që zakonisht u shkon qyteteve përfundoi te 10.000 njerëz dhe disa porte.

Rruga fillon te Marina Grande, porti kryesor. Shikimi lart shkon drejt Terra Murata-s, bërthamës historike në majë të shkëmbit, me ish-pallatin d'Avalos: fillimisht rezidencë fisnike, më vonë burg. Pamja nga deti është e ashpër dhe e bukur njëkohësisht. Një ndërtesë e madhe me rreshta dritaresh të vogla, mbi një shkëmb që e ha deti.

Marina Corricella është port peshkatarësh me shtëpi pastel dhe kupolën e verdhë të kishës Santa Maria delle Grazie. Shkallë, rrugica, tarraca deri te vetë uji. Kjo është kartolina që përfundon në çdo telefon.

Ishulli është vullkanik, me plazhe si Chiaiolella, Pozzo Vecchio, Ciraccio dhe Ciracciello. Nga Chiaiolella një urë këmbësorësh të çon te rezervati Vivara, por hyrja është e kufizuar dhe me orare, kështu që nuk niset pa kontrolluar.

Për qëndrim rekomandimet shkojnë drejt La Casa sul Mare, një pallat i shekullit të 18-të i kthyer në hotel butik me dhjetë dhoma. Për ushqim, peshk i freskët te Gorgonia dhe lepur te La Pergola, coniglio alla procidana lokale. Dy ditë, thonë, janë minimumi. Për një ishull prej disa kilometrash katrorë, kjo thotë mjaft për ritmin.

Maqedonasi Mesdheun e vet zakonisht e mat deri në Halkidikë. Procida të kujton se ky det ka edhe vende ku burgu, peshkatari dhe romani qëndrojnë pranë njëri-tjetrit. A ka të drejtë Pérez-Reverte se ky është atdhe dhe jo destinacion?