Pelisteri tregoi çfarë do të thotë të kesh dikë që ruan

Një kurth fotografik filmoi një ujk që mbante një kaproll në mes të natës. Dhia e egër, lloji i parë që zhduket nën presion, u shfaq sërish para objektivit pas një mungese të gjatë. Nga Parku Kombëtar Pelister thonë se kafshët e egra shihen gjithnjë e më shpesh që kur u intensifikua puna e shërbimit të rojtarëve. Prania e një grabitqari në majë do të thotë se poshtë tij ka ushqim të mjaftueshëm, pra një ekosistem që funksionon vërtet. Mbetet pyetja se sa gjatë do të financohet shërbimi që i dha këto rezultate.

Kamera kapi atë që patrulla nuk e arriti

Në dalje nga vendi, në pikën kufitare Tabanovcë, policia ndaloi një shtetas holandez 35-vjeçar. Jo për diçka të parë në vetë pikën kufitare, por sepse sistemi Safe City e kishte regjistruar si shofer që kishte ecur me 168 kilometra në orë atje ku lejohen 80. Dyfishi i lejuar, i kapur nga një kamerë, që do të thotë se ai voziti ashtu pa i dalë askush përpara. Ky është rasti i parë i këtij lloji në atë pikë kufitare.

Shkupi filloi t'i numërojë litrat vetëm pasi vuri një pajisje

E njëjta logjikë vlen edhe në Shkup. Ndërmarrja e transportit publik kurseu gjysmë milioni euro karburant për gjashtë muaj, dhe këtë me pesëdhjetë automjete më shumë në park, pasi automjetet morën monitorim. Shifra është lajm i mirë, por hap edhe pyetjen e pakëndshme se sa vite rrodhi i njëjti karburant pa numëruar askush.

Një përgjigje pa asnjë numër

Monitorimi megjithatë nuk arriti deri te orari. Shkupjanët presin autobusin më gjatë sesa zgjat vetë udhëtimi, dhe përgjigjja e ndërmarrjes për këtë pyetje nuk ka asnjë shifër brenda.

Zjarret digjen atje ku askush nuk paguan

Te Nikushtaku, 81 tonë ujë nuk e ndalën zjarrin, ndërsa një automjet i blinduar me gjashtë tonë pret njëqind metra larg shtëpive të para. Në të njëjtën kohë, Kumanova fik zjarret e komunave të tjera, ndërsa ato komuna fqinje nuk japin asnjë denar për zjarrfikësit që dalin në territorin e tyre. Këtu nuk ka kamerë dhe nuk ka monitorim. Ka vetëm një faturë që e paguan dikush tjetër.

Dhuna e dokumentuar pasi kishte vazhduar me vite

Në një ditë të vetme mbërritën dy kallëzime për dhunë ndaj personave mbi 78 vjeç. Në Tearcë, një grua 80-vjeçare u sulmua në oborrin e vet. Në Veles, policia ndaloi një burrë 82-vjeçar sepse sulmonte fizikisht bashkëshorten, dhe në njoftimin e policisë qëndron fjalia që thotë gjithçka: ngjarje të tilla kishin ndodhur për një periudhë më të gjatë kohore. Institucionet veprojnë pasi dhuna ka ndodhur tashmë, dhe fjala që përdorin është sqarim, jo mbrojtje.

Një himn i paluajtur dhe një falje nga njeriu i gabuar

Festivali folklorik në Pustec përfundoi si temë politike rajonale. Kryetari Pali Kolefski kishte kërkuar paraprakisht të luhej edhe himni shqiptar, u injorua, dhe pastaj kërkoi falje për një gabim që nuk ishte i tiji. Kryeministri shqiptar Edi Rama e shfrytëzoi rastin për të folur për „trupa cirku të folklorizmit nacional ballkanik”. Komuniteti maqedonas në Prespën e Vogël ka të drejtë ta festojë publikisht kulturën e vet, dhe kjo e drejtë nuk bëhet më e diskutueshme sepse dikush harroi të lëshojë një incizim.

Një mesatare që pothuajse askush nuk e jeton

Paga mesatare neto ra në qershor në 48.381 denarë, 1.163 denarë më pak se në maj. Mesatarja më e ulët sektoriale është 34.200 denarë, më e larta 88.262. Mes këtyre dy shifrave qëndron gjithçka që i mungon fjalës mesatare. Në Serbi paga mesatare është rreth 945 euro, në Kroaci 1.500, në Slloveni 1.630. Për sa kohë llogaria bëhet në përqindje, rritja duket solide, por e përkthyer në euro biseda mbaron shpejt. Njëkohësisht, kreditë e banesave u rritën me 16,6 për qind, ndërsa kompanitë tërhoqën 8,7 miliardë denarë nga llogaritë për një muaj.

Njoftimet mbeten për shtator

Filipçe njofton një Master plan vetëm në shtator, edhe pse thotë se ekipi dhe programi janë gati prej kohësh. Ndërkohë në Ilinden, nga një kuzhinë e vjetër po bëhen dy dhoma lojërash për edhe 50 fëmijë, punë konkrete e mbaruar pa asnjë njoftim.

Pjesa më e lehtë e ditës

Ohri mori një finale krejt maqedonase, Gjukiqi barazoi disa sekonda para fundit dhe Superkupa shkoi në Gjevgjeli. Jokiq rrëzoi Francën përpara 20.000 vetëve në Beograd. Kjo është pjesa e ditës që nuk ka nevojë për një institucion që funksionon për të qenë e mirë.

Pjesa tjetër ka. Pelisteri dhe Tabanovca tregojnë se rezultate ka atje ku dikush është i pranishëm dhe i paguar për të qenë i pranishëm. Nikushtaku, zjarrfikësit e Kumanovës dhe dy kallëzimet nga Tearca dhe Velesi tregojnë të kundërtën: kur nuk ka kush të paguajë ose të reagojë në kohë, gjendja vazhdon derisa dikush nga jashtë ta dokumentojë.