Просечната нето-плата исплатена во јуни изнесува 48.381 денар. Во мај беше 49.544. Разликата е 1.163 денари помалку – или 2,3 отсто на месечно ниво, покажуваат податоците на Државниот завод за статистика.

Тоа е номиналниот пад. Реалниот, кога ќе се одземе инфлацијата, е 1,9 отсто. И во двата случаја бројот оди во иста насока, а тоа е насока за која никој нема да свика прес-конференција.

Годишниот раст што не се чувствува

На годишно ниво сликата изгледа поинаку: платата е повисока за 6,4 отсто номинално. Реално, откако инфлацијата ќе го земе своето, растот се стопува на околу три проценти. Тоа е разликата помеѓу бројката во соопштение и бројката во џеб.

Годишниот раст најмногу доаѓа од административните и услужни дејности, каде платите пораснале за речиси 11 отсто, потоа земјоделството, шумарството и рибарството, и транспортот и складирањето со околу 8 отсто.

Каде паднале? Во трговијата на големо и мало и поправката на моторни возила – околу 9 отсто за еден месец. Во уметноста, забавата и рекреацијата 6,2 отсто. Во снабдувањето со електрична енергија, гас и климатизација околу 6 отсто.

Просек што малкумина го живеат

Најниската просечна нето-плата во јуни е евидентирана во секторот објекти за сместување и сервисни дејности со храна – 34.200 денари. Највисоката е во информации и комуникации: 88.262 денари.

Меѓу тие два броја стои сè што недостига од зборот „просек“. Некој живее со минимална плата, некој со 30-35 илјади денари, некој со 70 или 80. Кога тие ќе се соберат и поделат, се добива бројка што опишува никого конкретно.

Економистите оценуваат дека растот на платите постои главно на хартија, бидејќи инфлацијата одамна го изела – па нема ниту подобрување на куповната моќ, ниту на животниот стандард.

Каде сме во регионот

И покрај континуираниот раст, Македонија останува речиси на дното во Европа според висината на просечната плата. Според споредбата, во Србија просечната плата е околу 945 евра, во Босна и Херцеговина 815, во Црна Гора 1.018, во Хрватска 1.500, а во Словенија 1.630 евра месечно.

Сè додека раскажувањето се води во проценти, растот изгледа солидно. Штом ќе се преведе во евра и се стави покрај соседите, разговорот завршува.

Јунскиот пад веројатно ќе биде објаснет со сезонски фактори и исплата на бонуси во мај – и веројатно тоа објаснување ќе биде точно. Но остатокот од сликата не е сезонски: раст што инфлацијата го јаде, сектор со 34.200 денари просек, и просек што не го чувствува речиси никој.