Platforma e basteve parashikuese Polymarket gjoja pagoi krijues online që të publikonin video mashtruese ku shfaqen duke fituar baste të majme - baste që në fakt kurrë nuk ndodhën. Hetimin e bën Wall Street Journal, dhe pamja që vizaton është një shembull klasik se si prodhohet besimi i rremë në internet.

Sipas gazetës, u analizuan 1.100 video për Polymarket, bashkë me udhëzimet që kompania u jepte krijuesve. Shumë nga videot u filmuan në „kopje thuajse të përsosura“ të faqes së Polymarket, me transaksione e fitime të shfaqura që nuk ishin të vërteta. Pastaj një „ushtri e tërë e rrjeteve sociale“, e angazhuar përmes një kontraktori marketingu, i përhapte ato video më tej.

Më interesante është pjesa për fshehjen. Kompania, pohon gazeta, u thoshte krijuesve të mos shënonin se ishin paguar - derisa gazetarët nisën të bënin pyetje, pas së cilës krijuesit shtuan me nxitim „@polymarket partner“ në profilet e tyre. Njëri prej tyre, një student me emrin Razin Kan, e krahasoi praktikën me reklamat e ushqimit të shpejtë: „Tregojmë çfarë ndodh në të vërtetë.“ Krahasimi thotë më shumë sesa ndoshta donte - të gjithë e dimë sa i ngjan një hamburger i vërtetë atij të reklamës.

Polymarket u përgjigj se është „e përkushtuar të ruajë tregje të sakta, të drejta dhe transparente“ dhe se do të kryejë një rishikim të përmbajtjes së vet promovuese. Përkthim: do të kontrollojmë çfarë bëmë pasi na kapën. Për lexuesin ballkanik, mësuar me komentues të paguar dhe histori të sajuara, poenta është e thjeshtë - kur një platformë duhet të shpikë fitues për të tërhequr lojtarë, pyetja nuk është nëse sistemi punon për ta, por kundër kujt punon.