Po dështon marrëveshja e Trump-it dhe Putinit për naftën ruse: cisternat e sanksionuara u kthyen drejt Brazilit dhe Algjerisë

Donald Trump donte t'i rrëzonte çmimet në pompa pikërisht para zgjedhjeve - me naftë ruse, të marrëveshur personalisht me Vladimir Putinin. Zgjedhjet i humbi. Tani edhe nafta kërkon blerës tjetër: dy nga tri cisternat që lundronin drejt bregut amerikan e ndryshuan papritur kursin.

E para është „Talisman“, cisternë ruse njëzetvjeçare nën sanksione të SHBA-së, Britanisë së Madhe dhe Bashkimit Evropian. Po, e lexuat mirë: anije nën sanksione amerikane duhej të sillte karburant për Amerikën, sipas marrëveshjes së presidentit amerikan. E dyta është „Leruo“, në pronësi të një kompanie nga Hong Kongu, nën flamurin e Sierra Leones dhe nën sanksione të Britanisë, BE-së dhe Kanadasë. Asnjëra prej tyre nuk e shënon më bregun atlantik të SHBA-së si destinacion.

„Leruo“ të hënën e ndryshoi sinjalin dhe tani shënon Brazilin. „Talisman“ u kthye nga Atlantiku prapa drejt Mesdheut dhe aktualisht ndodhet pranë bregut të Algjerisë, me sinjal se „pret urdhra“ - që do të thotë se ngarkesa nuk ka blerës të konfirmuar as port për shkarkim.

Cisterna e tretë, „Agioi Fanentes“ në pronësi greke, ende lundron drejt SHBA-së, por edhe ajo njofton se „pret urdhra“. „Dy nga tri ngarkesat e naftës ruse të destinuara për SHBA-në tani janë ridrejtuar drejt destinacioneve të tjera“, thotë analisti Matt Smith nga kompania Kpler. Sipas tij, anija e tretë duhet të arrijë në Nju Jork këtë fundjavë, por meqë blerësit amerikanë me sa duket përmbahen për shkak të rregullave, ligjeve dhe sanksioneve, „nuk do të ishte aspak befasi nëse edhe kjo cisternë e ndryshon kursin“. Ndërkohë, një tjetër cisternë e sanksionuar, „Beast“ nga Sejshellet, e ngarkuar më 27 tetor në portin rus Primorsk, lundron drejt bregut amerikan.

Rezistenca erdhi edhe nga brenda. Marrëveshja i tërboi demokratët, por edhe një pjesë të republikanëve në Kongres, të cilët paralajmëruan se mund të jetë e paligjshme dhe kërkuan të anulohet urgjentisht. Guvernatorja e Nju Xhersit, Mikie Sherrill, u dërgoi letër zyrtare operatorëve të porteve dhe terminaleve: çdo cisternë me naftë ruse ta kthejnë, ose do të përballen me dënime të rrepta.

E Amerikës vërtet i duhet nafta. Rezervat amerikane ranë nën 100 milionë fuçi - për herë të parë në më shumë se dy dekada. Kontratat e së ardhmes për naftën u rritën për më shumë se 60 për qind që kur Trump e nisi luftën në Iran, ndërsa çmimi në pompat amerikane është rreth 6,27 dollarë për gallon, afër rekordit historik të shtatorit. Rezervat botërore u shkrinë për shkak të rënies së kapacitetit të rafinerive të shkaktuar nga luftërat në Iran dhe Ukrainë.

Jacob Meldgaard, drejtor ekzekutiv i kompanisë detare TORM, e përmblodhi më mirë se çdo politikan: „Edhe para se demokratët ta marrin Kongresin, shihet se kthimi i Rusisë në ekonominë globale nuk shkon aq thjesht. As kur këtë e shtyn vetë administrata amerikane.“

Karburant i lirë pikërisht para votimit, i marrëveshur drejtpërdrejt me Kremlinin - a ju tingëllon i njohur? Rasti amerikan tregon diçka më të rëndësishme se truket parazgjedhore: rrjeti i sanksioneve, pasi të thuret një herë, nuk shthuret me një bisedë telefonike. Nëse kjo nuk i del as Uashingtonit, sa hapësirë kanë shtetet më të vogla që shpresojnë në përjashtime për energjentët rusë?