Venedik üzerinden uçulmaz - içine çekilir. Ama yalnızca bir gününüz varsa, hangi sırayla gezeceğinizi bildiğiniz sürece şehir size yine de tümüyle açılabilir. İşte çekiciliği öldüren acele olmadan en önemli yerler boyunca bir rota.

Sabah Aziz Marko Meydanı'nda başlıyor - Napolyon'un „Avrupa'nın en güzel salonu“ dediği meydan. Kuş bakışı bir manzara için Campanile'ye çıkın, sekiz bin metrekarelik altın mozaikleriyle bazilikaya girin ve tarihi kafelerden birine, Florian ya da Quadri'ye oturun. Öğleye kadar Doçe Sarayı'nı gezin - Venedik gücünün merkezi, Devler Merdiveni ve Tiziano ile Tintoretto'nun eserleriyle süslü salonlarıyla, ünlü İç Çekişler Köprüsü'yle eski hapishane binasına bağlı.

Öğle yemeği için, osterilerin gerçek Venedik atmosferini koruduğu San Polo mahallesinde kalabalıktan uzaklaşın. Öğleden sonra sanat için: Santa Maria Gloriosa dei Frari bazilikası Tiziano'nun „Göğe Yükseliş“ini saklıyor, Scuola Grande di San Rocco ise neredeyse tamamen Tintoretto'nun eserleriyle kaplı - „Rönesans'ın tam müzesi“.

Pahalı bir gondol yerine, şehrin su otobüsü olan vaporetto'ya binin ve Gotik, Rönesans ve Barok sarayların açık hava müzesi Büyük Kanal boyunca, Rialto köprüsünün yanından Lido adasına kadar geçin. Günü Aziz Marko'nun karşısındaki San Giorgio Maggiore adasında, tüm çabaya değdiren bir manzarayla bitirin.

Venedik pahalı, kalabalık ve yavaşça batıyor - ama tam da bu yüzden her köşesi, onu son kez görüyormuşsun gibi görünüyor. Ve belki de tam olarak böyle görülmesi gerekiyor.