Napoli yakınlarındaki Procida: Pérez-Reverte'nin yirmi yıl sonra döndüğü, kayalıkta eski bir hapishanesi ve pastel renkli balıkçı limanı olan ada

Herkes Capri'ye gider. Bazıları Ischia'ya. İkisinin arasında, Napoli'den feribotla yarım saat uzakta, İspanyol yazar Arturo Pérez-Reverte'nin yeni romanını tanıtmak için yirmi yıl sonra döndüğü, yaklaşık 10.000 kişilik Procida adası duruyor. Eski savaş muhabiri "Vatanım Akdeniz'dir" diyor.

Romanın adı "En Tehlikeli Hipotez" ve hiç tanımadığı babasını bulup onunla Akdeniz'e açılan on altı yaşındaki Cal Gadea'yı anlatıyor. Ada seçimi tesadüf değil. Elsa Morante "Arturo'nun Adası"nı burada geçirdi, sokakları ve manzaraları "Yetenekli Bay Ripley" ve "Postacı" filmlerinde görülüyor.

Procida 2022'de İtalya'nın kültür başkentiydi, bu unvan ilk kez bir adaya gitti. Genellikle şehirlere verilen unvan 10.000 insana ve birkaç limana kaldı.

Yol, ana liman Marina Grande'de başlıyor. Yukarıya bakınca kayalığın tepesindeki tarihi çekirdek Terra Murata ve eski d'Avalos Sarayı görünüyor: önce soylu konutu, sonra hapishane. Denizden görüntü aynı anda sert ve güzel. Sıra sıra küçük pencereli dev bir bina, denizin yediği bir kayalığın üstünde.

Marina Corricella, pastel evleri ve Santa Maria delle Grazie Kilisesi'nin sarı kubbesiyle bir balıkçı limanı. Merdivenler, sokaklar, suya kadar inen teraslar. Her telefona düşen kartpostal bu.

Ada volkanik, Chiaiolella, Pozzo Vecchio, Ciraccio ve Ciracciello gibi plajları var. Chiaiolella'dan bir yaya köprüsü Vivara koruma alanına gidiyor, ama giriş sınırlı ve belirli saatlerde, bu yüzden kontrol etmeden yola çıkılmaz.

Konaklama için öneriler, 18. yüzyıldan kalma, on odalı butik otele dönüştürülmüş saray La Casa sul Mare'ye gidiyor. Yemek için Gorgonia'da taze balık ve La Pergola'da tavşan, yerel coniglio alla procidana. İki gün, diyorlar, asgari. Birkaç kilometrekarelik bir ada için bu, tempo hakkında yeterince şey söylüyor.

Makedonlar kendi Akdeniz'ini genellikle Halkidiki'ye kadar ölçer. Procida, bu denizin hapishane, balıkçı ve romanın yan yana durduğu yerleri de olduğunu hatırlatıyor. Pérez-Reverte bunun bir varış noktası değil de vatan olduğu konusunda haklı mı?