Arsenal 22 yıl sonra yeniden İngiltere şampiyonu. Son turda büyük patlama yaptıkları için değil - Manchester City Bournemouth'ta tökezlediği ve artık bahanelerin arkasına saklanamadığı için. Güney sahilinde 1:1 beraberlik ve kupa kuzey Londra'ya gitti.

City'nin kupa yarışını son tura kadar canlı tutması için kazanması gerekiyordu. Başaramadılar. Bu, Arteta ve adamlarının Wenger sonrası dönemin ilk lig kupasını kaldırdığı anlamına geliyor - onu son tuttuklarından bu yana yirmi iki sezon sonra.

Sahada, Guardiola için tablo daha da sertti. Bournemouth, topu üst köşeye kıvıran Junior Krupi ile öne geçti - korkmadan oynayan ve kaybedecek bir şeyi olmayan bir takım için tipik güzel bir gol. Ev sahipleri sonrasında en az üç fırsat daha kaçırdı ve sadece Haaland'in uzatma dakikalarında City için bir puanı kurtarması nedeniyle bağışlandılar.

Ama üçe ihtiyacın olduğunda bir puan hiçbir işe yaramaz. Guardiola'nın takvimi doluydu - üç haftada beş maç, artı Cumartesi günü Chelsea'ye karşı FA Kupası finali. Takım yorgun görünüyordu. Değişiklikler işlemedi: Marmoush yerine Kovačić hiçbir şey getirmedi ve Semenyo ile Bernardo Silva o kadar sönüktü ki Pep onları 60. dakika öncesinde çıkardı.

Cherki ve Foden tazelik getirmek için girdi. Tek bir fırsat yaratamadılar. Kulübedeki süper sınıfın evde Bournemouth'a karşı fark yaratamadığında, sorun rotasyonda değil - sorun kafada.

Guardiola şimdi başka bir kupa için kırılmış bir hayalle Pazar Aston Villa maçına gidiyor, ama vitrinde iki kupa ve (görünüşe göre) kulübe veda ile. Eski yardımcısı Enzo Maresca yerine olarak anılıyor. Geri dönüş yolunu bulan City akademisinden İtalyan - tanıdık Balkan senaryosu, sadece bizde bu genellikle skandalla biter, sözleşmeyle değil.

Ya Arteta? Yıllarca "Arsenal her zaman finalde tökezler" alayından sonra, şimdi kupası var. Soru şimdi farklı: hanedanlık inşa edebilir mi, yoksa bu sona eren bir City döneminin ortasında sadece bir iyi döngü mü? City gelecek sezon farklı olacak. Premier Lig de.