Metropolitan, Galliano'yu en büyük sahneye geri getirdi - kovulma sebebiyle birlikte

New York'taki Metropolitan Müzesi, bir sonraki büyük sergisinin John Galliano'ya ayrıldığını duyurdu. Bu, gezegenin en çok izlenen moda etkinliği olan MET Gala 2027'nin, 2011'de Paris'te antisemitik ifadeler nedeniyle gözaltına alındıktan sonra Christian Dior'dan kovulan bir tasarımcı etrafında düzenleneceği anlamına geliyor. Sergi bundan kaçmıyor. Haberin en ilginç kısmı da bu.

John Galliano: Horizons 9 Mayıs 2027'de açılıyor ve Ocak 2028'e kadar Costume Institute'ta kalıyor. Müzenin tüm tarihinde yalnızca iki yaşayan tasarımcı böyle bir monografik retrospektife sahip oldu - 1983'te Yves Saint Laurent ve 2017'de Rei Kawakubo. Galliano üçüncüsü. Bu, sıradaki başlığı rastgele seçmiş bir kurumun jesti değil.

Küratör Andrew Bolton ve yapı kronolojik değil. Sergi eskizler, araştırma defterleri, prototipler, haute couture parçalar ve şimdiye dek görülmemiş işler sunacak - amaç, Galliano'nun birbiriyle bağlantısız tarihsel, kültürel ve sanatsal referanslardan nasıl bütünlüklü görsel dünyalar kurduğunu açıklamak. Onu önemli kılan tam olarak buydu: 1984'te Central Saint Martins'teki mezuniyet koleksiyonundan itibaren podyumun onun için bir sahne olduğu, sergi alanı olmadığı belliydi.

Sonraki yol Givenchy, ardından Christian Dior'du; orada on yılı aşkın süre Fransız evinin kimlik temelini değiştirdi. O dönemden ayrıca çağdaş lüks kavramını yeniden tanımlayan Saddle Bag kaldı. Kariyerini Maison Margiela'da kapattı; 2024 ilkbahar-yaz Artisanal koleksiyonu şaheser olarak karşılandı ve internette görünür bir fenomene dönüştü. On beş yıllık aradan sonra tek bir koleksiyonla zirveye dönen bir tasarımcı, bir sezonda unutan bir sektörde nadirlik.

2011 vakası için müze parantez açmıyor. Galliano sonradan alenen özür diledi, sözlerinin ağırlığını kabul etti ve o dönemde alkol ile diğer maddelere derin bağımlılığı olduğunu açıkladı; ardından rehabilitasyona başladı. Bolton, Horizons'ın yaratıcı yeteneği davranışın sonuçlarından ayırmak istemediğini, aksine belleğin, tarihsel bağlamın ve toplumsal değerlerdeki değişimin bir yazarın işinin nasıl okunduğunu da nasıl değiştirdiğini incelediğini söylüyor.

Vogue'un küresel içerik direktörü Anna Wintour bunu en doğrudan biçimde ifade etti: Galliano „çağdaş modadaki en sıra dışı işlerden birine“ sahip, ama sergi „geçmişinin karanlığıyla“ da hikâyenin ayrılmaz parçası olarak ilgilenecek.

Testin gerçek olduğu yer burası. Sektörün iki uçta uzun bir pratiği var - tamamen silmek ya da tamamen unutmak. Hiç bitmeyen sürgün ve gelecek sezon başlayan amnezi. „Hepsi burada, bakın ve karar verin“ diyen büyük bir müze kurumu üçüncü seçenek ve ikisinden de zor. İzleyicinin bunu kabul edip etmeyeceği ayrı bir soru.

Bir de ticari katman var. Maison Margiela dönemi bittikten sonra Galliano, Zara ile iki yıllık bir projeye başladı - İspanyol şirketin tarihsel arşivindeki tasarımları yeniden yorumlamak; girişim, Marta Ortega yönetimindeki Inditex tarafından yürütülüyor. Yani arşivini Metropolitan'ın sergilediği aynı adam, aynı anda Balkanların yarısının giydiği marka için çalışıyor. Bu takvimde bir rastlantı değil; birinin diğerini yükselttiğinin kabulü.

Gala için kıyafet kodu henüz açıklanmadı, ama kırmızı halıda ne olacağını sezmek zor değil: tarihsel referanslar, teatral siluetler, imkânsız hacimler, romantizm ve dram. Neredeyse kesinlikle son on yılın en çok izlenen versiyonu olacak. Son fotoğraftan sonra bile kalacak soru ise moda sorusu değil: bir kariyerin en büyük sahneye yeniden layık olduğuna kim, hangi ölçütlerle karar veriyor?