İlk gelinlik fotoğraflar, kilise ve tarih için. İkincisi ise akşamın kendisi için. Kraliyet düğünlerinde ikisi arasındaki fark göründüğünden büyük - ve gelin hakkında birinciden çok ikinci elbise konuşuyor.

Kate Middleton 2011'de Sarah Burton'ın Alexander McQueen için tasarladığı elbiseyi, aynı tasarımcının başka bir modeliyle değiştirdi - saten, kolsuz, incili kemerli ve küçük angora bolerolu. Aynı yıl Monakolu Charlene akşam bölümü için Giorgio Armani'yi seçti: ipek gaz, illüzyon dekolte ve pileli etek.

Meghan Markle 2018'de bambaşka bir yöne gitti - Stella McCartney, temiz bir çizgi, açık sırt, tek bir süs yok. Bununla herhangi bir açıklamadan daha değerli bir mesaj verdi: ilk elbise kurumundu, ikincisi onundu.

Charlotte Casiraghi aynı yıl Chanel'in haute couture'ünü, halter yaka ve ortadan yırtmaçlı olarak seçti. Beatrice Borromeo 2015'te Armani'de karar kıldı; ipek ve tülden çift pelerinle. İkisi de yüksek sesle pek söylenmeyen bir şeyin örneği - Monako'nun giyim ekolü İngiliz ekolünden daha özgür, çünkü üzerinde aynı protokol ağırlığı yok.

En beklenmedik olanlar iki seçim. Lady Kitty Spencer 2021'de Güney Afrika'da Dolce ve Gabbana giydi - el işi pembe çiçekli açık mavi tül; gelinlikten çok masal kostümü. Ve İsveçli Madeleine 2013'te, bir zamanlar Kraliçe Silvia'nın giydiği vintage elbiseyi, belinde iri bir fiyonkla giydi. Böyle bir seçimin taşıdığı şeyi hiçbir tasarımcı satın alamaz.

Geri kalanlar çizgiyi korudu: Yorklu Eugenie şampanya rengi Zac Posen'de, İsveçli Sofia dantelli Ida Sjöstedt'te, Sassa de Osma Lima'da verev kesim bir elbise ve doğal başaklardan bir diademle.

Bizde ikinci kıyafet çoktandır kural, yenilik değil - gelin oyun için üstünü değiştirir ve kimse şaşırmaz. Tek fark, kraliyet düğünlerinde o ikinci elbisenin sonradan bir analiz konusu olması, bizdeyse albümde kalması. O albümü otuz yıl sonra kim açarsa açsın, en çok ikinci fotoğrafta duracak - gelinin nihayet eğleniyor göründüğü karede.