Krem, serum ve ebedi gençlik vaatleri satarak geçinen bir endüstride, İspanyol manken Laura Ponte daha yeni 53 yaşına girdi ve hiçbir kozmetik markasının duymak istemediği bir cümle söyledi: „Normal kırışıklıklarım var ve hiçbir cilt bakımına karşı değilim - hiçbirini yapmıyorum. Hiç makyaj yapmam. Bir nemlendirici, çok nadiren bir bakım - hepsi bu."

Ponte, kenardan yorum yapan bir dışarlıklı değil. 20 yaşında Elite Look of the Year ödülünü kazandı, bu yıl ocak ayında ise Chanel için haute couture podyumunda ilk kez yürüdü. Tüm kariyerini, endüstrinin „düzelteceği" bir görünüm üzerine kurdu: kapatmayı reddettiği belirgin göz altı morlukları. „Tüm hayatım boyunca zayıfım, göz altı morluklarıyla, bir kuru kafa gibi - ve hepsine dayandım", diyor.

Güzellik formülü kuşkulu derecede ucuz geliyor kulağa: „Kendine bak, yürü, iyi insanlarla çevrili ol. Var olan en iyi güzellik rutini bu." Spor salonu yerine - yürüyerek gitmek ve birkaç durak önce inerek toplu taşıma. Fitness trendleriyle tek tavizi: kahve makinesinin yanındaki dambıllar. „Kahvem demlenirken birkaç kuvvet egzersizi yapmaya başlıyorum" - menopozdan sonra kuvvet antrenmanını elzem sayan bilime bir taviz.

En keskin hâli, ellili yaşlardaki kadınlara dayatılan yeni standarttan söz ederken: „50'sindeki bir kadının 30'undaki bir bedene sahip olması gereken bir noktaya geldik. Eh, hayır. Hepimiz kaslı olmak istemiyoruz - sağlıklı olmak başka, bu başka. Her kadının istediği gibi olacağına saygı duyalım, bu kadar zorlamadan."

„50'sinde sonsuza dek genç mi? Eh, hayır", diyor Ponte - ve tam da bu yüzden hâlâ podyumlarda. „Manken olmak toplumun bir kısmını temsil etmek demek, ve her yaştan insan var. 70'imde yürümek istersem, yürürüm." Gençleşmenin, kamuya açık bir profili olan her kadının ikinci işi hâline geldiği bir dönemde, böyle bir „hayır", bir koleksiyon dolusu serumdan daha değerli.