Во индустрија што живее од продавање креми, серуми и ветувања за вечна младост, шпанската манекенка Лаура Понте штотуку наполни 53 години и изговори реченица што ниту еден козметички бренд не сака да ја чуе: „Имам нормални брчки и не сум за никаков skincare. Никогаш не се шминкам. Една хидратантна крема, многу ретко некој третман – и тоа е сè.”

Понте не е аутсајдерка што коментира од страна. На 20 години ја освои наградата Elite Look of the Year, а во јануари годинава дебитираше на висока мода за Chanel. Целата кариера ја изгради со изглед што индустријата би го „поправала”: изразени подочници што одбива да ги покрие. „Цел живот сум слаба, со подочници, како черуп – и сум издржала сè”, вели таа.

Нејзината формула за убавина звучи сомнително евтино: „Да се грижиш за себе, да шеташ, да се опкружиш со добри луѓе. Тоа е најдобрата рутина за убавина што постои.” Наместо теретана – одење пеш и јавен превоз со слегување неколку станици порано. Единствениот компромис со фитнес-трендовите: тегови пред кафематот. „Почнувам да правам малку вежби за сила додека ми се вари кафето” – отстапка кон науката, која по менопаузата силовиот тренинг го смета за суштински.

Најостра е кога зборува за новиот стандард наметнат на жените во педесеттите: „Стигнавме дотаму што жена на 50 мора да има тело на 30. Е па не. Не сакаме сите да сме мускулести – едно е да си здрава, друго е ова. Да почитуваме дека секоја жена ќе биде што сака, без толку форсирање.”

„Вечно млада на 50? Па не”, вели Понте – и токму затоа е сè уште на пистите. „Да се биде манекенка значи да се претставува дел од општеството, а луѓе има на сите возрасти. Ако сакам да дефилирам на 70, ќе дефилирам.” Во време кога подмладувањето стана втора работа на секоја жена со јавен профил, едно вакво „не” вреди повеќе од цела колекција серуми.