1904'te İspanya Kraliçesi María Cristina, kayınvalidesi Kraliçe II. Isabella'nın mirasından çiçek biçimli yedi broş satın aldı. Kuyumcu Ansorena, bunların diadem olarak takılabilmesi için gümüş bir gövde yaptı; yanına bilezikler, kolye, broş ve küpelerden oluşan bir takım da eklendi. 1906'da kraliçe bu takımı, Bavyera Prensi Ferdinand ile evliliği için kızı İnfanta María Teresa'ya hediye etti. Tiara o zamandan bu yana aileden çıkmadı ve bir gelinlik parçasına dönüştü: soydaki her gelin onu yaşamında bir kez takıyor. 19 Eylül cumartesi günü sıra Cristina Escudero Márquez'e geldi.

Düğün, Sevilla'nın çevresindeki bir çiftlik olan Hacienda San Juan del Hornillo'nun şapelinde yapıldı; damat José San Martín. Gelin, Pedro Escudero ile Mirta Márquez de Baviera'nın kızı, Bavyeralı Tessa'nın torunu ve Cristina'nın vaftiz babası olan Kral Juan Carlos'un ikinci kuzeni. Yani bu bir kraliyet düğünü değil, ama bir kralın vaftiz kızının düğünü ve gelinin başında, dört kuşağın tam bu gün için sakladığı bir mücevher duruyor. Aynı tiarayı ondan önce kuzenleri Sol ve Victoria Matossian, onlardan önce de annesi ve halası taktı. Kraliyet mücevherleri uzmanı David Rato'nun açıkladığına göre pırlanta ve zümrütten altı çiçek; orijinali ise 19. yüzyıl İspanya kraliçesi II. Isabella'ya aitti.

Gelinlik klasik ve romantikti: oturan bir korsaj, kayık yaka, kısa büzgülü kollar ve hacim ile hareket veren yapılandırılmış, asimetrik kumaş katmanlarından bir alt kısım. Buket: yeşillikle birlikte beyaz ve pembe yabani çiçekler. Tiarayla yarışan hiçbir şey yok ve amaç da açıkça buydu.

İki aileye de yakın olan ve düğüne katılan gazeteci Teresa de la Cierva, bunun "sevgi ve duyguyla dolu, ama aynı zamanda çok eğlenceli bir kutlama" olduğunu yazdı. Koroyu, yerel okullardan seçilmiş dört ile on yedi yaş arası çocuklardan oluşan Los Palacios Escolanía'sı sağladı. En duygulu anlardan biri, gelin dans ederken bir davetlinin Portekizce bir şarkı söylemesiyle geldi. Akşam yemeği açık havada, mumlarla ve bol çiçekle donatılmış uzun masalarda, sonuna kadar canlı müzikle sürdü.

Balkanlardaki okur burada tanıdık bir şey bulacak. Zümrütleri değil, mantığı: satılmayan, devredilen mücevher ve taktığın şeyin nereden geldiğini anlattığı bir düğün. Bizde bu, büyükannenin altını ya da bir kez çıkarılan işlemeli gömlek. Onlarda 1904'ten kalma yedi broş. İlke aynı, yalnızca banka daha büyük.