Gevgeli'den 56 yaşındaki bir taksici, hiçbir sürücünün istemeyeceği türden bir gece geçirdi. Gece iki sularında aracına iki yolcu bindi, Üsküp'teki Şuto Orizari'ye yolculuk istedi ve varınca ödeyeceklerine söz verdi. Vardıklarında - ödemek yerine ona fiziksel olarak saldırdılar, para ve kişisel belgelerinin bulunduğu cüzdanını alıp kaçtılar.

Olay bu sabah saat beş civarında SVR Üsküp'e bildirildi. İçişleri Bakanlığı, faillerin bulunması ve olayın tamamen aydınlatılması için önlemler alındığını açıkladı. Adliye sayfalarını okuyan herkesin ezbere bildiği bir ifade.

Hikâye kısa, ama taksicilerin her gece yaşadığı bir şeye dokunuyor. Sokağın boş olduğu saatlerde, başka kimsenin taşımak istemediği yabancıları alıyorlar ve tüm riski krediyle üstleniyorlar - ücret ancak yolculuğun sonunda geliyor, eğer gelirse. „Varınca öderim” anlaşması, yalnızca karşıdaki adamın ödeme niyeti olduğu sürece işliyor.

Sürücü bu sefer kayıp bir cüzdan ve morluklarla kurtuldu. Soru şu: kurumlar failleri bulacak mı, yoksa olay diğer pek çoğu gibi mi bitecek - „önlemler alınıyor” cümlesiyle ve sonuçsuz. Direksiyon başındaki adam için bu, adalet ile bir başka mahvolmuş gece arasındaki fark demek.