20 Haziran 2026'da Üsküp'te Onur Yürüyüşü düzenlenecek. Slogan: „Herkes bilsin". Buluşma noktası - Şehir Parkı'ndaki Çeşme, saat 18:00; yürüyüş saat 19:00'da başlıyor. Güzergâh önceki yıllardan daha iddialı - Ilinden Bulvarı, Roosevelt Caddesi, Partizanski Odredi Bulvarı, VMRO Bulvarı ve Dimitrije Çupovski Caddesi, bitiş „Žena Borec" parkında.

Organizatörler çekingen değil. Önceki yürüyüşler diskretti, görünürlük düşürülmüş, ana güvenlik formülü olarak polis varlığı sahnedeydi. Bu sefer güzergâh merkezi bulvarlardan geçiyor - bu lojistik değil, politik bir karar. „Buradayız ve kabul edilmek için küçülmeyi reddediyoruz" - organizatörlerin mesajı net.

Bağlam onlara yardımcı olmuyor. Makedonya'da LGBTİK+ topluluğuna karşı kurumsal düşmanlık her yıl büyüyor. Sağcı gruplar ve bazı kilise liderleri açıkça karşı çıkıyor. Polis her yürüyüşü „koruyor", ki bu pratikte ritüel saldırıların beklendiği anlamına geliyor. Sokağa çıkmak birçokları için hâlâ riskli bir eylem - gerçeklik bu.

Neden 20 Haziran? Geleneksel bir tarih - dünya genelinde 28 Haziran'da kutlanan Onur Günü'ne yakın. Katılımcı sayısı her zaman ayrı bir hikâye - son yıllarda 200 ile 500 kişi arasında, güzergâh boyunca birkaç bin izleyici. 600.000 nüfuslu bir şehir için bu kitlesel bir gösteri değil - ama mesele de bu değil. Mesele şu ki, cinsel azınlıkları koruyan yasaların yıllardır ciddi bir reform beklediği bir ülkede bu hâlâ gerçekleşiyor.

Okuyucular için açık kalan soru şu - Üsküp zamanla evrilen bir şehir mi, yoksa kapanma eğilimlerini koruyan bir şehir mi? Yürüyüş en azından bir günlüğüne bu soruya cevap verecek. Katılımcı sayısı, yoldan geçenlerin tepkisi, medyanın tepkisi - hepsi birer barometre olacak. Haziran yürüyüşünün kurumsal sorunları tek başına çözebileceği iddia edilmiyor. Ama o olmadan, sorular görünmez kalırdı.