Aylarca süren spekülasyonların ardından Chelsea adamını buldu, ve kolay olmadı. Xabi Alonso, Stamford Bridge'de dört yıllık sözleşmeyi kabul etti; bu, geçici teknik direktör Liam Rosenior'un kısa ve başarısız döneminden sonra başlayan aramayı kapatıyor. İspanyol teknik direktör 44 yaşında, son on yılın en istikrarsız kulüplerinden birinin başına Premier Lig'e geri döndüğü bir yaş.

Alonso, başka tarafta seçenekleri olduğu halde Chelsea'yi seçti. BlueCo sahipliği bu hafta onu Londra'ya çekti, ekibiyle oturdu ve ona Real Madrid'de sahip olmadığı bir şeyi verdi - takım kurulumunda söz hakkı. Asıl mesele bu. Alonso sadece kenarda taktikçi olmaya gelmiyor, transferlerde ve yapıda sesi olan bir adam olarak geliyor.

Chelsea içinde adı baştan beri birinci seçenekti. Andoni Iraola, Bournemouth'tan, dahili olarak bir seçenek olarak değerlendirildi, ama Alonso tüm kriterleri karşıladı - isim, taktik, otorite. Cole Palmer, Moisés Caicedo ve Reece James gibi oyuncuların boş alanların dolduran değil, bir sistemde oynaması gerektiğinde, onlara şekil verecek bir teknik direktör de gerekir. Alonso'nun esnek uyguladığı 3-4-2-1 dizilişi, mevcut kadro için doğal bir çözüm gibi görünüyor.

Herkes Alonso'nun 18 ay önce nerede olduğunu hatırlıyor. Leverkusen, mağlubiyetsiz Bundesliga şampiyonu, yetmişli yıllardaki Bayern'den bu yana baştan sona yenilgisiz tamamlayan ilk Alman kulübü. Bu, ne inşa ettiğini bilen bir teknik direktör. Ve herkes sonra ne olduğunu hatırlıyor - Real Madrid'de yedi ay, 11 maçta 10 galibiyetlik ani bir yükseliş, ve sonra soyunma odasında dağılma. Tüm teknik direktörlerin işleri kötü gidebilir; soru, İspanya'daki başarısızlığın bir uyarı mı yoksa sadece bir mola mı olacağı.

Rosenior 106 gün sürdü. Chelsea'deki yeni ölçü bu. Teknik direktörler gelir, gider, kendini kanıtlar, başarısız olur, ve taraftarlar sezonu trofelerle değil teknik direktörlerle sayar. Alonso, henüz istikrarlı olmayı öğrenmemiş bir kulübe geliyor.

Yine de bir şey değişiyor. Bu sefer teknik direktöre transfer üzerinde garantili etki verildi - ve bu, Chelsea'deki son beş teknik direktör değişikliğinin teknik direktörde değil, takımın çevresinde nasıl kurulduğunda olduğunun ilk itirafıdır. Alonso bunu kullanır mı yoksa Enzo Maresca, Mauricio Pochettino ve diğer hepsi gibi aynı okyanusa gömülür mü - bunu önümüzdeki sezon gösterecek.