Ryshfeti prej 1.800 eurosh për të cilin përfundoi në paraburgim Stefan Bogoev, ish-drejtori i Drejtorisë Doganore, gjoja ishte vetëm fillimi. Nga partia në pushtet pretendojnë se ai ishte vetëm kësti i parë nga disa pagesa të lidhura me një tender të rregulluar me vlerë 18 milionë denarë për higjienën e pikave kufitare dhe terminaleve.

Sipas akuzave që i parashtroi Brane Petrushevski, Bogoev negocioi për disa këste financiare me një person të paraqitur si përfaqësues i firmës që fitoi tenderin, ndërsa njëra prej pagesave të pretenduara tejkalonte 110.000 denarë. Komunikimi, pretendohet, zhvillohej përmes aplikacionit Viber. „Publiku meriton të dijë sa para duhej të merrte Stefan Bogoev për ta rregulluar këtë tender prej 18 milionë denarësh", deklaroi Petrushevski.

Këtu, si gjithmonë në tregime të tilla, është mirë të ruhet maturia. Këto janë akuza të paraqitura nga një parti politike kundër një funksionari të lidhur me palën e kundërt - kurse në Ballkan korrupsioni më shpesh „zbulohet" pikërisht atëherë kur bëhet politikisht i dobishëm të zbulohet. Kjo nuk do të thotë se pretendimet janë të pavërteta; do të thotë se duhet pritur prova, jo vetëm deklarata.

Megjithatë, nëse akuzat janë të sakta, pamja që vizatohet është e njohur deri në mërzi. Tender i rregulluar përmes mesazheve private, pagesa me këste, para publike që derdhen në xhepa privatë përmes një firme për higjienën e kufijve. Pyetja nuk është nëse skema të tilla ekzistojnë - të gjithë e dimë se ekzistojnë. Pyetja është nëse ky rast do të përfundojë me një aktgjykim, apo si shumë të tjerë - me tituj të zhurmshëm sot dhe shuarje të heshtur pas disa muajsh, kur vëmendja të kalojë te skandali i ardhshëm.