Afati për dorëzimin e ofertave për organizimin e festimit të 35 vjetorit të pavarësisë skadoi të premten, më 8 maj, në mesditë. Mbërriti një ofertë e vetme prej rreth njëqind faqesh. Të martën, më 12 maj, Qeveria së bashku me produksionin „Avalon“ tashmë e prezantoi programin para kamerave, me Dejvid Getën si emrin kryesor.

Mes së premtes në mesditë dhe së martës ka katër ditë kalendarike, nga të cilat dy janë fundjavë. Në atë dritare, sipas thirrjes publike, duhej të hapej dokumentacioni, të verifikohej plotësia e tij, të kryhej vlerësim përmbajtësor, të vlerësohej arsyeshmëria produksionale dhe financiare, të përgatitej raporti, të merreshin vendimet dhe subjekti i zgjedhur të ishte gati për prezantim zyrtar qeveritar.

Bëhet fjalë për një projekt me vlerë rreth 5,5 milionë euro para publike.

Një komision që vetë ia ndryshoi rolin vetes

Kundërshtia më interesante nuk është te afatet, por te ajo që vetë komisioni thotë për vete. Në thirrjen publike qëndron zi mbi të bardhë se ai e zbaton procedurën, kryen vlerësimin, harton raportin me propozim për ofertuesin më të favorshëm dhe vlerëson një spektër të tërë kriteresh: cilësinë dhe risinë e konceptit, vlerën produksionale, interesin e pritur publik, gatishmërinë teknike e logjistike, arsyeshmërinë financiare dhe transparencën.

Ndërsa kryetari i tij, Nikollçe Micevski, tani pretendon se komisioni praktikisht shërbeu vetëm për të konstatuar nëse dokumentet ishin të plota dhe të dorëzuara në afat.

Të dyja pohimet nuk mund të jenë njëkohësisht të sakta. Nëse thirrja ka të drejtë, atëherë trupi që vlerësoi një projekt prej pesë milionë eurosh e bëri pikërisht atë - dhe raporti ekziston. Nëse Micevski ka të drejtë, atëherë vlerësimin përmbajtësor të parashikuar me thirrje e kreu dikush tjetër, dhe ai dikush ka një emër.

Kryetari i komisionit, pastaj autor në program

Këtu historia bëhet më e rëndë. I njëjti Micevski që kryesoi komisionin më vonë shfaqet si autor i aranzhimeve për koncertin e Hoze Karerasit - pjesë e po atij festimi.

Promotori Boban Milosheski deklaroi publikisht se me „mikun dhe bashkëpunëtorin e tij shumëvjeçar Nikollçe Micevski“ kanë biseduar për atë projekt plot dy vjet. Micevski nga ana e tij pretendon se në momentin kur udhëhiqte komisionin nuk e dinte se më vonë do të angazhohej në program.

Dy rrëfime, dy kronologji të kundërta, dhe një dokument shumë konkret që do ta zgjidhte pyetjen - një deklaratë formale për mosekzistim të konfliktit të interesit, nëse një e tillë është dhënë para pjesëmarrjes në komision.

Çfarë kërkohet saktësisht

Nga E Majta kërkojnë publikimin e raportit të plotë të komisionit, procesverbaleve të punës së tij, vlerësimeve individuale nëse ekzistojnë, arsyetimin për çdo kriter, vendimin për përzgjedhje, datën e njoftimit të realizuesit të zgjedhur dhe gjithë linjën kohore nga dorëzimi i ofertës deri te njoftimi zyrtar.

Logjika është e thjeshtë: kur në procedurë mbërrin një ofertë e vetme, nocioni „ofertuesi më i favorshëm“ ka kuptim vetëm nëse publiku mund të shohë ndaj çfarë është matur ai favorshmëri. Përndryshe, vlerësimi është vetëm shteg burokratik drejt një rezultati të përgatitur paraprakisht.

Nga LSDM kërkojnë të njëjtën gjë - të publikohen të gjitha dokumentet dhe të thuhet kush janë anëtarët e komisionit në Llotarinë Shtetërore që i zgjodhi kompanitë dhe sipas cilave kritere u ndanë mbi 5 milionë euro.

Skena pas gjithë kësaj

Sfondi e bën historinë më të rëndë. Të njëjtën javë kur kërkohen këto dokumente, vreshtarët në Tikvesh po i çrrënjosin vreshtat e tyre sepse nuk ka blerje, ndërsa speci blihet për 15 denarë me një çmim prodhimi prej 26.

Askush nuk pohon se shteti nuk guxon të shënojë 35 vjet pavarësi. Pyetja është tjetër dhe është krejt konkrete: pse një procedurë për pesë milionë euro para të popullit duhet të mbetet pas dyerve të mbyllura, nëse e gjitha ishte e patëmetë?