Me rastin e Ilindenit, presidentja Gordana Siljanovska-Davkova mori vendim për faljen e 25 personave të dënuar. Gjashtë janë liruar plotësisht nga vuajtja e mëtejshme e dënimit, kurse nëntëmbëdhjetëve u është zvogëluar pjesa e mbetur.

Plotësisht janë liruar Ilin Anushev nga Shkupi, Trajço Tançev nga Kavadari, Amir Saiti nga Çegrani i Gostivarit, Borçe Nasteski nga Tazheva e Makedonski Brodit, Bllagojçe Petreski nga Prilepi dhe Amin Hajçoski nga Osoji i Kërçovës.

Te nëntëmbëdhjetë të tjerët zvogëlimet lëvizin nga pesë muaj deri në një vit e gjysmë. Zvogëlimin më të madh, prej një viti e gjashtë muajsh, e mori Jmer Shefije Jakupi nga fshati Zajas i Kërçovës.

Vendimi është marrë në bazë të nenit 84 të Kushtetutës dhe Ligjit për falje, dhe hyn në fuqi menjëherë pas marrjes.

E drejta ekziston, shpjegimi mungon

Falja është e drejtë kushtetuese e presidentes dhe nuk i nënshtrohet pëlqimit të ndonjë institucioni tjetër. Kjo nuk është kontestuese. Kontestuese është diçka tjetër: u publikuan emrat dhe gjatësia e zvogëlimeve, por jo arsyet.

Falja nuk është urim automatik feste - ajo është vendim i veçantë për një njeri të veçantë, i marrë me kërkesën e dikujt dhe sipas vlerësimit të dikujt. Kur publiku merr vetëm listën dhe jo arsyetimin, atij i mbetet vetëm të shohë njëzet e pesë emra dhe të hamendësojë.

Këtu nuk bëhet fjalë për dyshim se diçka fshihet. Bëhet fjalë për atë që e mban një institucion mbi dyshim - dhe kjo është arsyetimi. Njëzet e pesë fjali do të mjaftonin.