Dyzet mijë kristale Svarovski, pesëdhjetë metra mëndafsh dhe tetëdhjetë metra organdi. Dy mijë e pesëqind orë punë. Kaq mori fustani i nusërisë i Sharlen Vitstok për martesën në Monako më një dhe dy korrik të vitit 2011, vepër e Xhorxho Armanit. Kjo është shifër që ia vlen ta mbash në kokë, sepse e njëjta familje prodhoi edhe të kundërtën e saktë.

Grimaldit janë familje që nga martesat bënë një zhanër më vete, ndërsa zgjedhjet e tyre përsëriten deri sot nëpër sallone anembanë Evropës. Jo të gjitha ishin madhështore, dhe pikërisht dallimet e bëjnë historinë interesante.

Nga gjashtëdhjetë vjet distancë

Grejs Keli, nëntëmbëdhjetë prill 1956, fustan i Helen Rouzit - tridhjetë vetë punuan dy muaj. Dantellë brukseli në mëngë e dekolte, perla të qepura me dorë, fund prej mëndafshi faj dhe kapelë që mbante velin. Dizajni më i shtrenjtë që ajo stiliste bëri në karrierë.

Karolina e Monakos u martua dy herë dhe të dyja herët te Mark Boan për Dior. Në vitin 1978, prerje boheme me A-linjë, mëngë në formë zileje dhe shirit në bel - krejtësisht atipike për kohën. Në vitin 1983, fustan i mbivendosur në saten shampanjë, gjatësi midi, i ngushtuar në bel, me draperi dhe mëngë ballon, dhe shirit si diademë.

Stefania e Monakos në vitin 1995 ishte nusja e parë mbretërore e brezit të vet që u martua me fustan të shkurtër - deri te gjuri, me dantellë, dekolte në formë zemre dhe mëngë të gjata.

E pastaj - sandale të sheshta

Zgjedhja më interesante erdhi nga Tatjana Santo Domingo më 31 gusht 2013. Në vend të fustanit - komplet dypjesësh në pëlhurë të rrjedhshme, me bisht të vogël, dekolte V dhe mëngë të shkurtra. Në këmbë sandale të sheshta. Në kokë kurorë me lule. Asnjëra nga të dyja nuk është ajo që protokolli pret nga një nuse në Monako.

Beatriçe Boromeo në vitin 2015 veshi dy fustane, të dy Armani - për ceremoninë A-linjë me dekolte katror dhe dantellë, për pritjen mëndafsh dhe tyl që kujton Greqinë klasike. Atë pamje të dytë e kopjuan më pas nuse anembanë Evropës në vitin 2021.

Sharlot Kaziragi në vitin 2019 u martua në një abaci në Provansë, me tyl me motive lulesh nga Xhambatista Valli, me dekolte të rreme Bardo dhe fund me valë.

Mes dyzet mijë kristaleve dhe një palë sandaleve të sheshta, zgjedhja e dytë sot kujtohet me më shumë simpati. Kjo thotë diçka edhe për martesat te ne, ku llogaria shpesh rritet sepse dikush tjetër do të shikojë.