Nata mbi Kievin javën e kaluar nuk ishte natë. Ishte një nga sulmet më të rënda të kombinuara ruse në këtë luftë - qindra dronë kamikaze, raketa balistike dhe krahëgjata në disa valë, me shpërthime dhe zjarre që ndriçonin një qytet të tërë.

Rezultati në momentin e parë: një i vdekur, gjashtëmbëdhjetë të plagosur. Shpëtimtarët në aksion pune në rajonin e Darnicës, ku ka rënë pjesë e një blloku banimi. Kjo është shifër që do të rritet. Shërbimi ushtarako-zbulues i Ukrainës njoftoi se Rusia ka aplikuar taktikë të re - dronët lëshohen në formacione të dendura nga kufiri bjellorus, për ta mbingarkuar mburojën antiajrore.

„Qyteti është nën sulm të rëndë armik", tha Vitali Kliçko, kryetari i Kievit. „Armiku po përpiqet ta mbingarkojë mbrojtjen tonë ajrore, me qëllim që më shumë objektiva të depërtojnë më thellë në perëndim", shtoi Sergei Beskrestnov, këshilltar në Ministrinë e Mbrojtjes të Ukrainës.

Koha nuk është rastësore. Në të njëjtin moment, presidenti Donald Tramp është në vizitë në Kinë, në bisedime me Si Xhinpingun. Zelenski e lidhi drejtpërdrejt aksionin: „Rusia qartë po përpiqet ta prishë atmosferën politike më të gjerë." Kjo tingëllon diplomatikisht, por përkthimi është i thjeshtë - Moska nuk dëshiron samit të qetë Tramp-Si. Dëshiron sfond të zhurmshëm.

Ballkani e shikon këtë nga larg, por jo aq larg. Mijëra refugjatë ukrainas kaluan nëpër Shkup, Sofje dhe Zagreb në tre vitet e fundit. Mediat maqedonase i riprodhojnë të njëjtat video - shpërthime në Kiev, blloqe të shkatërruar në Darnicë - por pyetja që nuk shtrohet me zë të lartë është: sa luftëra në fqinjësi mund të përballojë Evropa para se më në fund të reagojë me diçka më shumë se dënime?

Deri atëherë, mbi Kievin nata ka mbërritur përsëri. Dhe me shumë gjasë nuk do të jetë e fundit.