Dhoma e Përfaqësuesve e votoi ligjin me 262 vota pro dhe 159 kundër. Senati tashmë e kishte mbështetur. Mbetet vetëm nënshkrimi i Donald Trumpit, ndërsa Shtëpia e Bardhë konfirmoi se ai ka ndërmend ta vërë.

Çfarë fiton presidenti amerikan me atë nënshkrim? Autorizimin të vendosë tarifa deri në 100 për qind për shtetet që blejnë energji ruse. I njëjti ligj i zgjat edhe sanksionet ndaj Iranit deri në vitin 2031.

Shifra që e shpjegon gjithë operacionin vjen nga senatorja Xhin Shahin: Kina është importuesi më i madh i lëndëve djegëse fosile ruse dhe merr pjesë me rreth 51 për qind në të ardhurat e Moskës nga ajo shitje. Pra ky nuk është ligj për Rusinë. Ky është ligj për ata që e financojnë atë.

Dimri si afat

Republikani Majkëll Mekoll, propozuesi, këmbënguli që ligji të kalojë para dimrit - për të ushtruar presion mbi Putinin para se Rusia të godasë sërish infrastrukturën civile, rrjetet elektrike dhe ujësjellësit. „Kjo do t'i godasë atje ku dhemb më shumë“, deklaroi ai, duke shtuar se kjo do ta detyrojë edhe Kinën të ndikojë mbi Moskën, pasi edhe ajo do t'i vuajë pasojat e tarifave.

Logjika është e qartë. Pyetja është nëse funksionon.

Edhe mbështetësit kanë dyshime

Gregori Miks, demokrati kryesor në Komitetin për Marrëdhënie me Jashtë, nuk beson se ligji do ta arrijë qëllimin. Vërejtja e tij është e mprehtë: Trump merr autorizime të reja të gjera, ndërsa njëkohësisht mund t'i anashkalojë sanksionet që ky ligj duhet t'i imponojë. „Mund të kishte vepruar më herët, por nuk e bëri për 19 muaj“, tha Miksi.

Tomas Rajt nga Brukings paralajmëron për të njëjtën gjë nga një kënd tjetër - Trump në mandatin e dytë tregoi entuziazëm të madh për tarifat si mjet presioni, prandaj autorizimet e zgjeruara bartin rrezikun e përdorimit të tepruar. Shumëkush këtë e feston si fitore ukrainase, thotë ai, por mbetet e hapur nëse suksesi simbolik i vlen rreziqeve të reja tarifore.

Me fjalë të tjera: ligji u shkrua për Putinin, ndërsa çelësi iu dha një njeriu që tashmë tregoi çfarë bën me çelësa të tillë.

Reagimi nga Kremlini

Dmitri Peskov nuk priti gjatë. „Po ndjekim zhvillimin e këtij dokumenti. Kjo përbën akt armiqësor, ndërsa vendosja e sanksioneve shtesë amerikane sigurisht do t'i komplikojë përpjekjet për gjetjen e një zgjidhjeje paqësore për Ukrainën“, deklaroi zëdhënësi i Kremlinit.

Ndërkohë, senatori Riçard Blumenthal i porositi adresës ukrainase: „Nuk jeni vetëm“, e pastaj iu drejtua drejtpërdrejt Putinit - ekonomia juaj po lëshon, do ta shpërbëjmë makinerinë tuaj ushtarake.

Çfarë do të thotë kjo për ne

Në sfond vazhdon një diplomaci e heshtur që rrallë arrin te titujt. Të dërguarit Xhared Kushner dhe Stiv Uitkof ishin në Moskë dhe Kiev këtë muaj. Drejtori i CIA-s Xhon Retkllif kaloi orë të tëra në bisedime me kolegët rusë nga fundi i gushtit. Zelenski në korrik erdhi në Kapitol Hill dhe u takua me dhjetëra senatorë para votimit.

Pra derisa publikisht votohen tarifa njëqindpërqindëshe, privatisht bisedohet. Kjo nuk është kontradiktë - kështu funksionon pushteti. Ballkani e di këtë skenë përmendsh: quhet presion në tryezë, ndërsa biseda e vërtetë zhvillohet në dhomën ngjitur.

Lufta hyn në vitin e pestë. Moska godet objektiva civile, Ukraina kthen goditjen mbi rafineritë ruse, ndërsa në Uashington numërohet nëse do të arrihet para dimrit. Cila nga këto tri orë do të ndalet e para - kjo është pyetja e vetme që vërtet ka rëndësi.