Burimet ushtarake ruse publikuan se njësitë e tyre sulmuese kanë marrë kontrollin mbi Ollhovatkën në rajonin e Harkovit, pasi fshati më parë ishte rrethuar plotësisht, furnizimi ishte prerë dhe njësitë ukrainase në atë hapësirë ishin bllokuar. Para hyrjes përfundimtare, kanë zënë pozicionet përreth dhe kanë mbyllur rrugët nëpër të cilat vinin njerëz, municion dhe logjistikë.

Kjo është versioni i njërës palë. Ia vlen kjo të thuhet me zë të lartë që në fillim, sepse e gjithë historia për Ollhovatkën deri tani vjen pothuajse ekskluzivisht nga kanalet ushtarake ruse dhe nga ministria e mbrojtjes në Moskë. Konfirmim ukrainas nuk ka. Lexojeni në përputhje me këtë.

Çfarë pretendojnë saktësisht

Sipas atyre burimeve, operacioni nuk nisi dje. Qysh më 10 shtator ministria ruse e mbrojtjes njoftoi se në zonën e fshatit janë bllokuar dy batalione ukrainase me gjithsej deri në 180 ushtarë. Momenti kyç, pretendojnë, ishte marrja e Zarubinkës - me rënien e atij fshati rrethimi rreth Ollhovatkës u mbyll, ndërsa mbetjet e brigadës së 129-të dhe të 157-të ukrainase mbetën praktikisht të prera nga drejtimet kryesore të furnizimit.

Para Ollhovatkës në këtë zonë janë marrë Bereznikët, Ozjorno, Dollgenko, Zarubinka, Çernjakov, Shiroko dhe Shevçenkovo. Njësive të bllokuara u është ofruar dorëzimi, pas së cilës nisi pastrimi i vetë vendbanimit.

Pse një fshat fare është lajm

Rëndësia e Ollhovatkës nuk është në madhësi. Është qendër administrative e një komuniteti në pjesën verilindore të rajonit të Harkovit, në një hapësirë që mbështetet drejtpërdrejt në kufirin rus. Nëpër të kalojnë rrugë që e lidhin brezin kufitar me Veliki Burlukun dhe pjesët më të thella të rajonit. Burimet ruse qysh gjatë verës e përshkruanin fshatin si një nga qendrat më të mëdha logjistike të ushtrisë ukrainase në atë pjesë të frontit.

Prandaj luftimet zgjatën me javë. Mesi i gushtit - hyrje në afrimet veriore. Pastaj luftime në perëndim të Ustinovkës dhe në drejtimin drejt Veliki Burlukut. Vetëm pas marrjes së fshatrave përreth dhe mbylljes së rrethimit, pretendojnë, u krijuan kushtet për sulmin përfundimtar.

Dhe tani detaji i rëndësishëm që titujt e kapërcejnë

Rënia e Ollhovatkës nuk do të thotë se njësitë ruse ndodhen para vetë Harkovit. Fshati është më shumë se 100 kilometra larg qytetit nëpër rrugë automobilistike. Ajo që realisht ndryshon është diçka tjetër: zgjerohet brezi kufitar dhe lirohen forca që më parë ishin angazhuar rreth mbylljes së asaj xhepi.

Ky është dallimi mes „ra fshati“ dhe „ra Harkovi“ - dallim prej njëqind kilometrash që në një titull humbet plotësisht. Secili që i ka ndjekur lajmet nga ky front tri vitet e fundit e njeh skemën: çdo vendbanim publikohet si pikë kthese, ndërsa fronti lëviz me kilometra në vit.

Problemi për komandën ukrainase nuk është një fshat. Problemi është efekti kumulativ - humbja e disa vendbanimeve brenda një periudhe të shkurtër, në një sektor ku pala ruse përpiqet ta zgjerojë të ashtuquajturën zonë sigurie përgjatë kufirit, ndërsa njëkohësisht hapen drejtime drejt Veliki Burlukut dhe nyjeve të tjera përmes të cilave furnizohen njësitë në verilindje.

Lufta në të cilën çdo kilometër publikohet si kthesë historike zgjat tashmë mjaftueshëm gjatë sa secili të ketë mësuar t'i numërojë vetë kilometrat.