Shtatë muaj luftë me Iranin, ndërsa takimi i paqes është caktuar me të gjithë përveç Iranit

„Shpresojmë se jemi në fund të luftës“ - deklaroi Donald Tramp para gazetarëve. Lufta kundër Iranit në atë moment ishte në muajin e shtatë. Kjo është e njëjta luftë për të cilën në fillim flitej si për operacion prej disa javësh.

Filloi më 28 shkurt, kur SHBA-ja dhe Izraeli e sulmuan Iranin, ndërsa Teherani u përgjigj me sulme ndaj Izraelit dhe ndaj shteteve të Gjirit Persik ku janë vendosur bazat amerikane. Që atëherë e deri sot: mijëra të vrarë në sulmet amerikano-izraelite ndaj Iranit dhe në sulmet izraelite ndaj Libanit, dhe miliona njerëz të zhvendosur. Qëllimet dhe afatet ndryshonin rrugës - Trampi i zhvendosi disa herë.

Takim në Nju Jork, ndërsa Teherani nuk është në listë

Javën e ardhshme, në margjinat e Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, Trampi duhet të takohet me liderë të shteteve të Gjirit Persik - Arabisë Saudite, Emirateve të Bashkuara Arabe, Katarit, Bahreinit, Kuvajtit dhe Omanit. Tema, sipas burimeve të papublikuara, është plani amerikan për strategjinë e pasluftës.

Vëreni çfarë mungon në atë listë. Po planifikohet fundi i luftës me të gjithë përveç shtetit me të cilin luftohet. Trampi vetëm përmendi se kishte marrë një mesazh nga Irani „drejtpërdrejt“, pa asnjë detaj. Departamenti i Shtetit dhe Shtëpia e Bardhë nuk iu përgjigjën kërkesave për koment.

Çështja e armëve bërthamore

Një nga qëllimet zyrtare të luftës ishte dobësimi i kapaciteteve bërthamore iraniane. Ia vlen të përsëritet çfarë thonë faktet: Irani nuk posedon armë bërthamore dhe pretendon se programi i tij për pasurimin e uraniumit është paqësor. SHBA-ja posedon armë bërthamore.

Kjo nuk është retorikë, është dallimi që përcakton kush guxon të sulmojë kë në botën e sotme. Shtatë muaj luftë, mijëra të vdekur, dhe arma për shkak të së cilës gjithçka filloi ende nuk ekziston.

Zgjedhjet e nëntorit janë ora e vërtetë

Nëse doni të parashikoni kur do të përfundojë kjo luftë, mos shikoni në front - shikoni në kalendar. Çmimet e naftës dhe gazit u ngjitën për shkak të luftës dhe u bënë problem serioz për republikanët para zgjedhjeve kongresore në nëntor. Papritur, pas shtatë muajsh, u shfaq shpresa për paqe.

Ballkani e njeh këtë skemë përmendsh: lufta zgjat derisa dikujt i lyen, kurse paqja vjen kur lufta fillon të kushtojë vota. Shtatë muaj nuk mjaftuan. Nëntori ndoshta do të mjaftojë.