Kristen Bell dhe Drew Barrymore e hoqën grimin drejtpërdrejt: eksperja Mercedes de la Rosa shpjegon pse na vjen vështirë të dalim me fytyrë të larë

Thirrja video fillon, kamera ndizet dhe mendimi i parë nuk është për temën e takimit, por për fytyrën: a është kështu, pa asgjë, mjaftueshëm e denjë? Këtë panik të vogël e njohin më shumë njerëz se sa do ta pranonin. Më 26 tetor, në „The Drew Barrymore Show“, Kristen Bell dhe Drew Barrymore para kamerave e hoqën grimin dhe ekstensionet - drejtpërdrejt, pa filtër.

Bell erdhi në emision me Adam Brody, për ta promovuar sezonin e tretë të „Nobody Wants This“, dhe tha se ajo e kishte propozuar segmentin sepse i beson Barrymores. Kur vajzat e saj filluan të interesohen për grimin dhe modën, donte t'u mësonte se që të dyja janë lojë dhe kreativitet - dhe atë mesazh, thotë ajo, në fund e dëgjoi edhe vetë. Barrymore ekstensionet i kishte hequr tashmë në një episod me Noah Centineo.

Pse pa grim ndihemi të ekspozuar? Mercedes de la Rosa, themeluese e qendrës Zentro Urban Yoga dhe autore e librit „Comprende Confía Vive“, thotë se identifikohemi me një imazh që e lidhim me të qenit të dashur, të pranuar, të vlerësuar. „Nuk të shqetëson fytyra e larë, por dyshimi nëse ajo që është poshtë saj mjafton“, shpjegon ajo. Kur mësohesh me një lëkurë të njëtrajtshme dhe me rrathë të mbuluar nën sy, fytyra e zhveshur fillon të duket tepër e zbuluar - e pjesën tjetër e kryejnë krahasimet në rrjetet sociale.

Marina Richart, psikologe, paralajmëron se filtrat dhe inteligjenca artificiale i kanë ndryshuar njerëzit me të cilët krahasohemi, përfshirë edhe imazhet e redaktuara. Shikimin e vazhdueshëm të fytyrave të idealizuara e lidh me pakënaqësi ndaj trupit, nevojë për konfirmim dhe vetëbesim më të ulët. Më shumë fytyra të ndryshme rreth nesh mund ta zgjerojnë idenë e bukurisë, thotë ajo - por kjo nuk duhet të bëhet detyrim i ri që t'i pëlqejmë vetes në çdo çast. Dhe propozon të mos e quajmë më „papërsosmëri“ atë që na bën të ndryshëm.

Ku është atëherë grimi në jetën tonë? De la Rosa ofron një pyetje: „A më pëlqen apo më duhet që të ndihem mjaftueshëm?“ Përgjigje të saktë nuk ka - ndonjëherë është e para, ndonjëherë e dyta. Leticia Martín Enjuto, psikologe që udhëheq qendrën e saj në Valencia, e heq vijën mes kujdesit për veten sepse kënaqemi të dukemi mirë dhe nevojës të dukemi në një mënyrë të caktuar që të vlejmë. Problemi është varësia: atëherë edhe një ndryshim i vogël fizik peshon shumë. Patricia Sánchez, gjithashtu psikologe, shton: kënaqësia me grimin është në rregull për sa kohë nuk vendos se kush jemi dhe sa vlejmë.

Për ditët e këqija De la Rosa nuk ka recetë për „ndihu bukur“ - kjo do të ishte edhe një presion tjetër. Në vend të „si dukem?“, propozon pyetjen „si ndihem?“ dhe një ushtrim prej tre minutash: këmbët fort në dysheme, njëra dorë në gjoks, tjetra në bark, merr frymë nga hunda duke numëruar deri në katër, nxirre ngadalë deri në gjashtë apo tetë, gjashtë-shtatë herë. Pastaj emërtoje çastin - „po e gjykoj veten“ - dhe përfundo me një fjali të thjeshtë, si „edhe kjo jam unë“ ose „sot kujdesem për veten“. „Nuk duhet të jetë e bukur, duhet të jetë e vërtetë“, thotë ajo.

Industria që shet korrektorë dhe „pamje natyrale“ nuk fiton nga gratë që dalin me fytyrë të larë. Prandaj gjesti i dy yjeve të Hollivudit peshon më shumë se edhe një fushatë tjetër. Dhe pyetja më e vështirë nuk ka të bëjë me yjet: sa herë e ke fikur kamerën në thirrje video vetëm sepse nuk arrite të grimohesh?