Kur Elon Musk lajmëron diçka madhështore, zakonisht pason një valë entuziazmi - këtë herë, në vend të saj, pasojnë pyetjet. Ideja për qendra të dhënash në orbitë, që gjoja do të zgjidhnin urinë për fuqi llogaritëse që mundon tërë inteligjencën artificiale, hasi skepticizëm nga vendi ku më së paku do të pritej - nga njerëzit që vetë investojnë miliarda në të njëjtën industri.

Më zëdebërt mes skeptikëve është Masayoshi Son, drejtor ekzekutiv i SoftBank, fondi që derdh shuma të mëdha në infrastrukturën e IA-së në Tokë. „Cili është qëllimi i qendrave të dhënash në hapësirë?", pyet Son haptazi. Sipas tij, ndërtimi i objekteve të tilla në orbitë „nuk do t'i ulë shumë shpenzimet" dhe do të zgjasë tepër gjatë. Pikëpamja e tij është e thjeshtë: „Në betejën për IA, vitet e ardhshme janë shumë më të rëndësishme se ajo që ndoshta do të ndodhë pas një dekade."

Son nuk është vetëm. Edhe Sam Altman nga OpenAI e ka vënë në pyetje afatin kohor të Musk. Argumenti është teknik, por logjika i është e qartë secilit - problemi me fuqinë llogaritëse është tani, kurse një zgjidhje që do të jetë gati vetëm pas dhjetë vjetësh nuk ndihmon askënd sot. Dhe edhe nëse ia del, çmimi do të ishte i jashtëzakonshëm.

Sigurisht, vlen të pyetet edhe se kush fiton çfarë nga ky skepticizëm. SoftBank është thellësisht i investuar në qendra të dhënash në Tokë - çdo zgjidhje nga hapësira i kanoset drejtpërdrejt atij modeli. Kjo nuk do të thotë se Son gabon, por do të thotë se as kritika e tij nuk vjen nga shqetësimi i pastër për të ardhmen e teknologjisë. Në këtë industri, si lëvdatat ashtu edhe kritikat zakonisht kanë një interes pas vetes. Pyetja për përdoruesin e thjeshtë mbetet e njëjtë - kur derdhen kaq shumë para në ëndrra orbitale, kush në fund paguan faturën e rrymës që këto makina gllabërojnë?