Ndërsa kurora britanike sërish mbledh vëmendje me një dasmë, ia vlen të vihet re kush erdhi - dhe kush jo. Piter Filips, djali i princeshës Ana dhe nipi i mbretëreshës Elizabeta II, u martua me Harriet Sperling, infermiere e pediatrisë, në kishën Të Gjithë Shenjtorët në Kembëll, Gloster. Për të dy kjo është martesë e dytë, prandaj u desh edhe një leje e veçantë.

Lista e të ftuarve i ngjante më shumë një pritjeje shtetërore sesa një feste familjare: mbreti Çarls III dhe mbretëresha Kamila, princi dhe princesha e Uellsit, duka dhe dukesha e Edinburgut, princeshat Beatris dhe Euzhenia me bashkëshortët, Zara Tindall me familjen, dhe sigurisht princesha Ana si nëna e dhëndrit. Dasmën e organizuan Peregrin dhe Karolina Armstrong-Xhouns.

Por në tregimet mbretërore më zëshëm flasin mungestarët. Në festë nuk ishin Sara Ferguson dhe princi Hari - dy emra që vitet e fundit u bënë sinonim i atyre që nuk ulen më në tryezën familjare. Në një institucion ku çdo paraqitje është mesazh, mungesa është po aq e zëshme sa edhe prania.

Çifti, thuhet, u njoh në një ngjarje sportive të lidhur me fëmijët e tyre. Në kurorëzim si nuserishte u paraqitën vajzat e Piterit, Savana dhe Isla, dhe vajza e Harrietit, Xhorxhina. Buqeta e nuses - zambak lugine, bizele, astilbë dhe jasemin - ishte përbërë nga lule lokale në të bardhë, krem, rozë të butë dhe gjelbërim, vepër e luleshitëses Mili Riçardson.

Një infermiere që u martua në familjen që simbolizon monarkinë britanike - ky është një tregim që shitet mirë. Por pas dantellës dhe kapeleve qëndron e njëjta pyetje që oborri mbretëror e mbart prej dekadash: kush mbetet në rreth, dhe kush zhduket në heshtje nga fotografitë.