Бројките звучат импресивно: речиси 40 милиони евра за вработување, над 10.000 граѓани опфатени, младите во фокусот. Владата ги најави овие мерки за 2026 година како доказ дека работи „со резултати, не само со ветувања”. Но како и секогаш со вакви најави, вистинската приказна е во деталите, не во насловот.

Од вкупната сума, над 32 милиони евра се наменети директно за активни мерки за вработување. Околу 6.000 млади треба да бидат вклучени во програмите, а 3.500 на возраст до 23 години ќе добиваат младински додаток од 3.000 денари месечно. Останатото оди на самовработување, обуки, практиканство и поттик за компании што вработуваат.

За споредба, лани со Оперативниот план биле опфатени околу 2.600 луѓе, од кои речиси 1.500 помлади од 29 години, а биле отворени и 2.200 нови бизниси. Ако новите бројки се реални, тоа е речиси четирикратно зголемување на опфатот – амбициозна цел што ќе се мери дури на крајот на годината.

И тука е скептицизмот што секој вреден граѓанин го заслужува. Младински додаток од 3.000 денари е симболичен – тоа е џепарлак, не плата. Прашањето не е колку млади ќе бидат „опфатени” со некоја мерка, туку колку од нив на крајот ќе имаат вистинска, постојана работа за која вреди да останат тука.

Лесно е да се поделат додатоци и да се избројат „опфатени”. Потешко е да се создаде економија во која младиот човек не сонува за аеродром. 40 милиони евра се сериозна бројка – но дали се инвестиција во работни места, или потрошувачка во статистика што добро изгледа во соопштение?