Shtatëdhjetë e tre përqind e qytetarëve kanë pagë nën mesataren. Gjysma e të punësuarve marrin mes 24.000 dhe 36.000 denarëve në muaj. Ndërsa shporta minimale e konsumit kushton rreth 70.000 denarë. Llogaria është e ashpër: gjysma e punëtorëve nuk mund të mbulojnë shpenzimet themelore të jetesës as me dy paga.

Shifrat i paraqiti anëtarja e bordit ekzekutiv të LSDM-së, Simona Cvetanovski, duke iu referuar të dhënave të Drejtorisë për të Ardhura Publike për vitin 2025. Por lëreni mënjanë etiketën politike - janë shifrat ato që flasin, dhe ato vijnë nga një institucion zyrtar shtetëror, jo nga një pamflet partiak.

Kur „paga mesatare“ kthehet në një iluzion statistikor që e tejkalojnë më pak se një e treta e qytetarëve, atëherë mesatarja pushon së kuptuari diçka. Ajo tërhiqet lart nga një numër i vogël të ardhurash të larta, ndërsa shumica jeton thellë nën të. Paga mesatare është e mirë për titujt dhe për krahasimet ndërkombëtare; për një familje ku hyjnë 30.000 denarë, ajo është vetëm një shifër në letër.

Një shportë minimale konsumi prej 70.000 denarësh përballë një page prej 36.000 denarësh nuk është abstraksion - është matematika që çdo familje e bën në fund të muajit. Rrymë, qira, ushqim, ilaçe, fëmijë. Kur llogaria themelore nuk mbyllet as me dy paga, diferenca mbulohet me kredi, me hua nga të afërmit, ose duke hequr dorë nga gjëra që dikur konsideroheshin normale.

Opozita kërkon që paga minimale të ngrihet mbi 600 euro. Pushteti do të përgjigjet me shifrat e veta dhe përqindjet e veta - kështu shkon loja. Por ndërsa partitë llogarisin kush sa ka ngritur ose rrënuar, familjet në vend jetojnë me të njëjtën aritmetikë të ashpër. Dhe ajo aritmetikë nuk voton për askënd.