Rrinte në oborrin e vet në Dracevë. Nuk ishte në rrugë, nuk ishte në ndonjë vend ku „ndodhin gjëra të tilla“. Ishte në shtëpi. Në orën 20:40 ndjeu një goditje në shpatull, ndërsa një orë më vonë, në Poliklinikën e Dracevës, mjekët konstatuan se plaga ishte nga një plumb i humbur prej arme.

J.S., 57-vjeçare nga Shkupi. Kaq na thotë buletini policor për të. Ajo që buletini nuk e thotë është se i kujt ishte plumbi, nga erdhi dhe çfarë kërkonte në ajër mbi një lagje shkupjane një të hënë në mbrëmje.

E njëjta ditë, rasti i dytë

Po atë ditë, rreth orës 14:30, një 37-vjeçare nga Gjorçe Petrovi njoftoi SPB-në Shkup se para shtëpisë së vet kishte gjetur një plumb të humbur arme zjarri. Ajo pati fat - plumbin e gjeti në tokë, jo në vetvete.

Dy raste brenda një dite, në dy skaje të qytetit. Policia në të dy rastet njoftoi se „po merren masa për zbardhjen e rastit“. Kjo është formula që çdo qytetar e ka dëgjuar me qindra herë dhe që, të jemi të sinqertë, rrallë kthehet në lajm për atë se kush ishte.

Nga bien?

Plumbi i humbur nuk shfaqet vetvetiu. Dikush ka shtënë. Pyetja është nëse ka shtënë në dasmë, në festë, në diçka që tek ne dekadë pas dekade trajtohet si folklor në vend se si vepër penale. Plumbi i shtënë në ajër nuk zhduket - ai bie, dhe bie me forcë të mjaftueshme për të shpuar një shpatull.

Ekziston ligji. Ekziston edhe praktika që çdo verë e çdo fundjavë të dëgjohen krisma mbi lagje, e pastaj askush të mos dijë nga erdhën. Mes atyre dy gjërave ka një zbrazëti, dhe në të mund të mbetet çdo herë ndonjë grua 57-vjeçare në oborrin e vet.

Dy shkupjanë për një ditë. Njëra në spital, tjetra me plumb para derës së hyrjes. Nëse kjo nuk është shkak i mjaftueshëm që dikush të numërojë municionin që fluturon mbi qytet - çfarë është?