I akuzuari i parë në rastin „Puls“, Dejan Jovanov, më 3 tetor del nga paraburgimi. Jo për shkak të një aktgjykimi lirues dhe jo për shkak të provave të reja - por sepse skadon afati ligjor. Aktakuza u vlerësua më 3 tetor 2025, ndërsa paraburgimi mund të zgjasë më së shumti një vit nga ai vlerësim.

Shoqata „16 mars 2025 Koçani“, në të cilën janë organizuar prindërit e të ndjerëve, dërgoi një mesazh te Prokuroria Publike që nuk kërkon mëshirë, por veprim brenda afateve që institucionet ia caktuan vetes.

„Ne, prindërit e fëmijëve që i humbëm në natën më të tmerrshme për Koçanin, nuk do të shikojmë të qetë si skadojnë afatet ligjore, ndërsa sistemi sërish vonohet. Nëse kundër të akuzuarit të parë Dejan Jovanov - Deko ekzistojnë të dhëna për vepra të tjera penale dhe baza ligjore për veprim, atëherë institucionet kanë detyrim të veprojnë tani. Asnjë i akuzuar nuk guxon të shpëtohet nga ngadalësia e sistemit“, thuhet në komunikatë.

Kryetari i Shoqatës Aleksandar Naunov e tha të njëjtën më shkurt: „Fëmijët tanë nuk kanë afat, drejtësia nuk guxon të skadojë.“

Pothuajse të gjithë të akuzuarit tashmë janë jashtë

Jovanovi është i fundit në radhë. Todor Jovanov, vëlla i pronarit të „Puls“, doli nga arresti shtëpiak pasi u pranua një garanci prej 319.154 eurosh në pasuri të paluajtshme. Me masa kujdesi është edhe Mihail Jovanov.

Në arrest shtëpiak mbetën Jane Jançevski dhe Ivica Grozdanovski, por për Jançevskin tashmë është pranuar një garanci prej mbi 33.000 eurosh në pasuri të paluajtshme - pas regjistrimit të hipotekës edhe ai duhet të lirohet. Mitko Stojanovit, Martin Gjorgjievit dhe Stojançe Dimitrievit arresti shtëpiak u është zëvendësuar me masa kujdesi. Për Bekim Haxhiun është caktuar garanci prej 849.602 eurosh.

Nga Gjykata Penale sqarojnë se pas skadimit të paraburgimit, gjykata sipas detyrës zyrtare cakton masa shtesë kujdesi dhe sigurimi të pranisë së të akuzuarit në procedurën e mëtejshme.

Viti e gjysmë që kaloi

Kjo është formalisht e saktë dhe juridikisht e rregullt. Masat e kujdesit ekzistojnë pikërisht për një rast të tillë dhe qëllimi i tyre është prania në gjykim, jo dënimi para aktgjykimit. As paraburgimi nuk është menduar si dënim.

Vetëm se bëhet fjalë për një proces në të cilin, pas një viti e gjysmë, ende nuk ka asnjë person të dënuar me formë të prerë. Aktakuza priti të vlerësohej, vlerësimi e ndezi orën, ora tani po skadon - ndërsa gjykimi vazhdon.

Prindërit nuk kërkojnë që dikush të mbetet pas hekurave sepse atyre kështu u vjen më lehtë. Ata shtrojnë një pyetje së cilës institucionet deri tani nuk i kanë përgjigje të qartë: çfarë bënë prokuroria dhe gjykata me atë vit, dhe a është ritmi i procedurës arsyeja pse tani flitet për afate në vend se për përgjegjësi.

„Pas kësaj tragjedie shohim vite lëshimesh, heshtjeje, lejimesh dhe mosveprimi“, thuhet në komunikatën e Shoqatës. Kjo është një fjali që nuk i referohet vetëm natës së 16 marsit. I referohet gjithçkaje që i parapriu - lejeve, kontrolleve që nuk u bënë, rregullave që ekzistonin në letër.

„Le të punojë ligji. Le të punojnë institucionet. Dhe le të përgjigjet secili faji i të cilit do të vërtetohet para gjykatës“, porositi Naunov.

Kjo është kërkesa më e arsyeshme që mund të parashtrohet. E megjithatë, në një vend ku procedurat maten me vite, kjo është një kërkesë që duhet përsëritur publikisht që të mos harrohet.