Njëmbëdhjetë vende anëtare i dolën në rrugë Serbisë drejt hapjes së Klasterit 3. Tani në Bruksel po zhvillohet një operacion diplomatik për ta thyer atë bllok ende në korrik - ndërsa mbi tavolinë qëndrojnë 1,58 miliardë euro.

Sipas informacioneve jozyrtare, por të verifikuara nga qarqet diplomatike, të publikuara nga një burim podgorican, u zhvillua një takim i presidentes së Komisionit Evropian Ursula von der Leyen, presidentit të Këshillit Evropian Antonio Costa dhe drejtorit të përgjithshëm të Drejtorisë për negociata për zgjerim Gert Jan Koopman. Marrëveshja ishte të bëhet gjithçka për ta tejkaluar bllokimin aktual dhe Beogradi të marrë dritën jeshile.

Kush kë presion

Plani i trojkës së Brukselit, sipas të njëjtit burim, është që në aksionin diplomatik të përfshihen Franca, Gjermania dhe vende të tjera me ndikim nga Unioni. Qëllimi është i përcaktuar qartë - të ushtrohet presion mbi shtetet që e bllokojnë procesin. Domethënë, mekanizmi që BE-ja e quan „merita” në praktikë zgjidhet me telefonata nga Parisi dhe Berlini.

Koopman tashmë ka mbajtur takim me përfaqësues të Parlamentit Evropian, dhe bisedon edhe me Tonino Piculën, raportuesin e Parlamentit Evropian për Serbinë. Sipas të publikuarës, Koopman do t'i shpjegojë hollësisht të gjitha arsyet përse është mirë që Serbia ta marrë këtë mundësi.

Shifrat që e shpjegojnë shpejtësinë

Bastja nuk është vetëm simbolike. Mjetet e përgjithshme nga Instrumenti për reforma dhe rritje për Serbinë arrijnë rreth 1,58 miliardë euro. Serbia tashmë ka tërhequr parafinancim prej 111 milionë eurosh, si dhe këstin e parë të miratuar prej 56,5 milionë eurosh - me çka siguroi mjetet më të mëdha në rajon. Por hyrja e mëtejshme është drejtpërdrejt e kushtëzuar nga vendimet politike në Bruksel.

Për hapjen e një klasteri negociues nevojitet vendim njëzëri i të gjitha 27 anëtareve. Konsensusi mungoi së fundmi. Mes atyre që e bllokuan procesin ose shprehën rezerva janë Holanda, Belgjika, Suedia, Kroacia, Bullgaria, Finlanda, Estonia, Lituania, Letonia, Danimarka dhe Luksemburgu.

Vuçiq dhe „meritat”

Presidenti Aleksandar Vuçiq vlerësoi se vendimi që Serbia të mos e hapë Klasterin 3 do të tregonte se meritat nuk janë matësi i vetëm në procesin e anëtarësimit. „Për mua ajo do të ishte dëshmi për atë për të cilën, për fat të keq, flas: se meritat nuk janë gjithmonë matësi i vetëm”, tha ai.

Pastaj ishte edhe më i drejtpërdrejtë: „Kur flisni për merit based, meqë atë e keni dëgjuar si nga papagajtë një milion herë nga të gjithë njerëzit e rajonit - merit based, merit based, merit based - sintagmë, floskulë, që tani do të vërtetohej se është pikërisht floskulë”, deklaroi Vuçiq.

Kjo skenë na është e njohur

Këtu fjalia e Vuçiqit, sado politikisht e llogaritur të jetë, prek diçka që Maqedonia e di përmendsh. Njëzet vjet dëgjojmë se procesi bazohet në merita, pastaj një veto e vetme e një anëtareje e ndal gjithçka - pavarësisht se çfarë shkruhet në raporte. Dallimi është vetëm në atë se kush e mban frenin dhe në cilin moment.

Prandaj ky rast vlen të shikohet me kujdes, pavarësisht se çfarë mendoni për Beogradin. Nëse njëmbëdhjetë vende mund të bllokojnë një klaster, e pastaj një trojkë nga Brukseli vrapon t'i bindë përmes Parisit dhe Berlinit - atëherë pyetja nuk është a e meritoi Serbia. Pyetja është çfarë do të thotë fare „meritë” në një sistem ku vendimi merret me telefon, e jo me raport.

A do të arrijë Brukseli t'i thyejë të njëmbëdhjetët deri në fund të korrikut? Dhe nëse ia del - çfarë u thotë kjo të gjithë të tjerëve në radhë, të cilët me vite presin t'u bjerë telefoni i tyre?