Vučić ishte gati t'i kontestonte zgjedhjet me forcë: kush e largoi nga kjo në natën e zgjedhjeve?

Për disa orë në natën e zgjedhjeve Serbia, sipas dëshmitarëve, varej në fije të perit. Aleksandar Vučić, pas 12 vjetësh në pushtet, ishte gati që me forcë të mos e pranonte fitoren e Listës Studentore - dhe hoqi dorë vetëm kur u bë e qartë se diferenca ishte shumë e madhe për t'u fshirë. Këtë e pretendon një e përditshme britanike, duke iu referuar politikanëve dhe një ish-zyrtari të lartë policor.

4.000 policë, 3.000 bandita dhe ndriçim i fikur

Spasoje Vulević, ish-komandant i Njësisë Speciale Antiterroriste të Serbisë, pretendon se Vučić në qendër të Beogradit dërgoi 4.000 policë dhe 3.000 njerëz që i përshkruan si bandita. „Jam njëqind për qind i sigurt se planifikonte t'i refuzonte rezultatet“, thotë ai. Ndërsa votuesit dilnin në zgjedhje, burra të veshur me të zeza, në grupe nga 20 deri në 30, lëviznin drejt Parkut Pionir - vendit ku me muaj qëndroi kampi me tenda i mbështetësve të Vučićit dhe ku duhej të ngrihej sërish.

Xhandarmëria zuri pozicione, një pjesë e rrugëve u mbyllën, ndërsa një pjesë e ndriçimit rrugor - u fik. Grupe me të zeza, rrugë të errëta dhe kamp plot mbështetës pikërisht në natën kur numërohen votat. Ballkani e di përmendsh këtë skenografi.

Plani për rezultat të ngushtë

Radomir Saičić, njëri nga kandidatët kryesorë të Listës Studentore, thotë se ekzistonte plan për përdorim force nëse rezultati do të ishte i ngushtë. „Kishin plan që me forcë brutale ta anulonin vullnetin zgjedhor“, pretendon ai. Sipas tij, Vučić mori shumë telefonata nga policia dhe nga rrethe të tjera, të cilat e bindën se zbatimi i atij plani për të do të përfundonte shumë keq. Një ish-polic, që i paralajmëronte kolegët të mos rrihnin dhe të mos qëllonin mbi protestuesit, mori një kërcënim anonim: „Plumbi i parë është për ty.“

Rade Đurić, jurist në Shoqatën e Pavarur të Gazetarëve të Serbisë, e përshkruan skenarin që, sipas tij, po përgatitej: pushteti do të thirrej në parregullsi në votim, do të kërkonte përsëritje të zgjedhjeve, kjo do të shkaktonte protesta - ndërsa dhuna pastaj do të shërbente si edhe një arsyetim për anulim. „Të dielën në mëngjes Vučić ndihej i paprekshëm“, thotë ai.

Kush telefonoi para orës 21:30?

Rreth orës 21:30, një orë e gjysmë pas mbylljes së vendvotimeve, Vučić hoqi dorë nga kontestimi i rezultateve. Grupet e burrave nga qendra e Beogradit shpejt u zhdukën. Mbeti pyetja se çfarë ndodhi në ato nëntëdhjetë minuta. Në Beograd qarkullojnë thashetheme të pakonfirmuara se e largoi Viktor Orbán. Vulević beson se telefonatat erdhën nga qeveri evropiane, „në nivelin më të lartë“.

Sandro Gozi, eurodeputet dhe president i Partisë Demokratike Evropiane, thotë se qysh të dielën nga burime diplomatike vinin „raporte alarmante se Vučić është gati të luftojë dhe të bëjë grusht shteti“. Ai nuk i përjashton ndërhyrjet telefonike, por shton se numri i votave kundër Vučićit thjesht ishte shumë i madh. „Vučić ishte plotësisht i befasuar“, thotë Gozi.

Zëdhënësja e Vučićit i hedh poshtë të gjitha pretendimet: prania e shtuar policore, thotë ajo, ishte për shkak të kërcënimeve për dhunë nga protestuesit. Ky është versioni zyrtar. Ai vetëm nuk shpjegon pse, nëse është kështu, duhej të fikej një pjesë e ndriçimit rrugor, siç pretendojnë dëshmitarët.

Diferenca që nuk mund të fshihej

Lista Studentore fitoi rreth gjysmë milioni vota më shumë se kundërshtari, dhe sipas ndarjes së mandateve do të ketë 141 nga 250 ulëse deputetësh, kundrejt 103 për Partinë Përparimtare Serbe të Vučićit. Nëse pretendimet e dëshmitarëve janë të sakta, pikërisht kjo diferencë e pengoi skenën që Ballkani më së shumti e kujton: pushtet që refuzon të ikë dhe rrugë që del ta mbrojë vullnetin zgjedhor.

Dejan Šoškić, ish-guvernator i Bankës Popullore të Serbisë dhe kandidat i renditur lart në listë, tashmë paralajmëron dalje nga „narrativi dhe retorika e viteve nëntëdhjetë“. Ftesa për bashkëpunim, thotë ai, nuk vlen vetëm për Kroacinë, por edhe për Bosnjën e Hercegovinën, Malin e Zi, Slloveninë dhe Maqedoninë. Tingëllon mirë. Por pushteti i ri do të matet sipas muajve të parë në institucione, jo sipas natës së zgjedhjeve. Dhe pyetja që mbetet është e pakëndshme për gjithë rajonin: sa varej demokracia nga ajo nëse dikush do ta ngrinte telefonin?