Gjykata Evropiane për të Drejtat e Njeriut në Strasburg vendosi se shteti duhet t'i paguajë 3.465 euro ish-drejtorit të Drejtorisë për siguri dhe kundërzbulim, Vladimir Atanasovski, si zhdëmtim për masat e paraburgimit dhe arrestit shtëpiak në lëndën e njohur si „Organizatorët e 27 prillit".

Shuma, e parë vetëm si shifër, nuk është e madhe - por mesazhi pas saj është më i madh se vlera. Kur një gjykatë ndërkombëtare arrin në përfundimin se masat e paraburgimit ishin të pajustifikuara aq sa kërkojnë dëmshpërblim, kjo është një vlerësim jo vetëm i një rasti, por i mënyrës si veproi drejtësia vendore. Çdo pagesë e tillë është një faturë që e paguajnë të gjithë qytetarët - për gabime të bëra nga institucione që duhej të mbronin të drejtat, jo t'i shkelnin.

Lënda „27 prilli" është ndër më të rëndat në historinë e re maqedonase - ngjarjet në Kuvend të vitit 2017, akuzat për rrezikimin e rendit kushtetues, proceset gjyqësore që u zvarritën me vite. Fakti që një pjesë e atyre proceseve tani kthehen nga Strasburgu me vendime kundër shtetit hap një pyetje të bezdisshme: sa nga vendimet vendore do të qëndrojnë kur të shihen nën lupën evropiane?

Përgjigjja e kësaj pyetjeje nuk është vetëm juridike, por edhe financiare. Çdo vendim i humbur në Strasburg do të thotë para nga buxheti - nga i njëjti buxhet nga i cili ndërtohen shkolla, rrugë dhe spitale. Pyetja që rrallë e bëjmë me zë të lartë është: kush mban përgjegjësi kur një institucion humbet në Strasburg? Deri tani, përgjigjja është - askush konkretisht. Paguajmë të gjithë, nuk përgjigjet askush.