Strazburg'daki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, devletin Güvenlik ve Karşı İstihbarat Müdürlüğü'nün eski müdürü Vladimir Atanasovski'ye, „27 Nisan Organizatörleri" olarak bilinen davadaki tutukluluk ve ev hapsi tedbirleri nedeniyle tazminat olarak 3.465 avro ödemesi gerektiğine hükmetti.

Meblağ, salt bir rakam olarak bakıldığında büyük değil - ama arkasındaki mesaj tutardan büyük. Uluslararası bir mahkeme, tutukluluk tedbirlerinin tazminat gerektirecek kadar haksız olduğu sonucuna vardığında, bu yalnızca bir davaya değil, yerel yargının davranış biçimine dair bir hükümdür. Böyle her ödeme, tüm yurttaşların ödediği bir faturadır - hakları korumakla yükümlü, çiğnememesi gereken kurumların yaptığı hatalar için.

„27 Nisan" davası, yakın Makedonya tarihinin en ağırları arasında - 2017'deki Meclis olayları, anayasal düzeni tehlikeye atma suçlamaları, yıllarca sürüncemede kalan yargı süreçleri. O süreçlerin bir bölümünün şimdi Strazburg'dan devlet aleyhine kararlarla geri dönmesi, rahatsız edici bir soruyu açıyor: yerel kararların ne kadarı, Avrupa merceğiyle incelendiğinde ayakta kalacak?

Bu sorunun cevabı yalnızca hukuki değil, aynı zamanda mali. Devletin Strazburg'da kaybettiği her karar, bütçeden para demektir - okulların, yolların ve hastanelerin yapıldığı aynı bütçeden. Yüksek sesle nadiren sorduğumuz soru şu: bir kurum Strazburg'da kaybettiğinde sorumluluğu kim taşır? Şimdiye dek cevap - somut olarak hiç kimse. Hepimiz öderiz, kimse hesap vermez.