Ndonjëherë renditja e tavolinave thotë më shumë se njoftimet. Në Moskë, emisarët amerikanë Stiv Vitkof dhe Xhared Kushner u ulën me Vladimir Putinin në të njëjtën tavolinë, tri orë e gjysmë. Në Kiev, po atë ditë, Volodimir Zelenski u vendos veçmas, në një distancë të konsiderueshme prej tyre, në anën e kundërt të sallës.

Të dyja fotografitë janë nga i njëjti mision diplomatik. Dhe të dyja tregojnë kush pret kë, dhe kush i shkon kujt.

Tri orë në Kremlin, zero gjëra konkrete

Shtëpia e Bardhë njoftoi se bisedimet përfshinë hapa konkretë për zgjidhjen e luftës, ndërsa detajet do të publikohen në javët në vijim. Këshilltari i Putinit, Jurij Ushakov, i vlerësoi bisedimet si „përmbajtësore, konstruktive dhe të sinqerta“ dhe tha se delegacioni amerikan solli „një sërë idesh për rrugët e mundshme drejt një zgjidhjeje“.

Përkthyer nga gjuha diplomatike: asgjë nuk u dakordua. E vetmja gjë konkrete që doli nga Moska është një pauzë triditore e sulmeve mbi kryeqytetet. Tri ditë. Për një luftë që zgjat më shumë se katër vjet.

Putini paraqiti vlerësimin rus të veprimeve luftarake dhe përsëriti se një zgjidhje e qëndrueshme duhet të adresojë atë që Moska i konsideron rrënjët e konfliktit - një formulim që në përkthim në çdo gjuhë do të thotë e njëjta gjë: kushtet i vendosim ne.

Donbasi është ende guri që askush nuk e lëviz

Sipas burimeve pranë Kremlinit të cituara nga „Bloomberg“, Putini nuk dha asnjë sinjal se do të heqë dorë nga kërkesa që Ukraina të lëshojë edhe atë pjesë të rajonit të Donjeckut që Moska aktualisht nuk e kontrollon. Kievi e refuzon atë kërkesë. Kjo është gjithë pozita negociuese, e reduktuar në një fjali, dhe ajo nuk ka ndryshuar.

Të njëjtat burime thonë diçka edhe më të mprehtë: „Pritshmëritë janë jashtëzakonisht të ulëta“. Arsyeja është e thjeshtë - Rusia mendon se ka epërsi në terren, prandaj nuk ka asnjë arsye të bëjë lëshime serioze. Kërkesat ruse nuk zbuten sa më shumë zgjatin bisedimet. Ato shtrëngohen.

Përmbajtja e planit të ri të Trampit mbeti sekret. Nuk dihet a sollën emisarët diçka vërtet të re apo një version të riformuluar të propozimeve tashmë të refuzuara rreth një zone të lirë ekonomike në Donbas - një ide që Moska e ka refuzuar tashmë një herë.

Kievi u përgjigj si përgjigjet një njeri të cilit i ofrohet paqe me kushte të huaja

„Jemi gati për bisedë. Ukraina gjithmonë ka qenë dhe do të vazhdojë të jetë konstruktive. Jemi të interesuar ta afrojmë fundin e luftës. Duhet paqe. Duhen garanci sigurie. Duhet një paqe e denjë pas luftës“, deklaroi Zelenski.

Katër fjali, dhe në të katërta nga një kërkesë. Bisedimet më pas vazhduan në format të zgjeruar, me përfaqësues të Francës, Britanisë dhe Gjermanisë - që do të thotë se Evropa nuk donte ta merrte vesh vendimin pasi të ishte marrë.

Pyetjet qendrore mbeten të pandryshuara: territori, garancitë e sigurisë dhe statusi i Ukrainës pas luftës. Deri tani nuk është njoftuar asnjë përparim konkret drejt një marrëveshjeje paqeje.

Në Ballkan këtë skenë e dimë përmendsh - të mëdhenjtë vijnë, ulen, fotografohen, ndërsa hartën e vizatojnë të tjerë në një dhomë ku askush prej nesh nuk ka hyrë. Pyetja nuk është a do të vazhdojnë bisedimet. Pyetja është kush do të jetë në tavolinë kur të zgjidhet, dhe kush do të rrijë në distancë.