Obrve se ne crtaju, imitiraju se. To je recenica koju izgovaraju obe specijalistkinje u ovoj prici, i ona sama po sebi resava najcesci problem sa retkim obrvama - liniju povucenu olovkom, za koju se spolja odmah vidi da je nacrtana.

„Kljuc je imitirati dlaku, a ne crtati obrvu”, kaze Nurija Aluart, ekspertkinja za lepotu i osnivacica brenda „Mumona”. To znaci kratke, tanke i odvojene poteze samo tamo gde nema dlake, u smeru u kojem dlacice prirodno rastu, i u tonu koji odgovara - ne tamnijem.

Nurija Ernandes Marti, specijalistkinja za trepavice i obrve i osnivacica salona u Barseloni, polazi od prethodnog koraka. „Idealno je poci od prirodne obrve i postovati njenu strukturu”, kaze ona. Odnosno: analiza lica dolazi prva, a oblik se prilagodjava coveku, a ne trendu sezone.

Redosled je ono sto se najcesce gresi. Prvo se ceslja da bi se video pravi oblik. Zatim se popunjavaju samo praznine olovkom. I na kraju se fiksira gelom. Ako olovka dodje pre ceslja, popunjavaju se mesta koja nisu bila prazna.

Samo cesljanje radi vise nego sto zvuci. Ernandes Marti savetuje cetkanje nagore kod pocetka obrve, a zatim u smeru prirodnog luka. Aluart dodaje da blago cesljanje ka spolja daje najvecu pokrivenost, sa „fleksibilnim, malo nedoteranim rezultatom” - obrvom koja ima pokret, umesto obrve koja stoji.

Za one kod kojih se sminkom ne resava postoje trajni postupci: laminacija sa bojenjem premesta postojece dlacice i dodaje definiciju, a mikropigmentacija daje gustinu koja traje. Mikroblejding, kana i bojenje su opcije koje zavise od kolicine dlacica i tipa koze.

Proizvodi na takvim spiskovima standardno su skupi - serum za rast za 39 evra, olovka za 36, tonirani gel za 35. To je preko sto evra za tri predmeta, sto vredi znati pre nego sto se pocne.