Веѓите не се цртаат, се имитираат. Тоа е реченицата што ја кажуваат двете специјалистки во оваа приказна, и таа сама по себе го решава најчестиот проблем со ретките веѓи – линијата повлечена со молив, што однадвор веднаш се гледа дека е нацртана.

„Клучот е да се имитира влакно, а не да се црта веѓа“, вели Нурија Алуарт, експертка за убавина и основачка на брендот „Мумона“. Тоа значи кратки, тенки и одвоени потези само таму каде нема влакно, во насока во која косминките природно растат, и во тон што одговара – не потемен.

Нурија Ернандес Марти, специјалистка за трепки и веѓи и основачка на салон во Барселона, тргнува од претходниот чекор. „Идеално е да се тргне од природната веѓа и да се почитува нејзината структура“, вели таа. Односно: анализата на лицето доаѓа прва, а обликот се приспособува кон човекот, не кон трендот на сезоната.

Редоследот е она што најчесто се греши. Прво се чешла за да се види вистинскиот облик. Потоа се пополнуваат само празнините со молив. И на крај се фиксира со гел. Ако молив дојде пред чешлањето, се пополнуваат места што не биле празни.

Самото чешлање прави повеќе отколку што звучи. Ернандес Марти советува четкање нагоре кај почетокот на веѓата, а потоа во насока на природниот лак. Алуарт додава дека благо чешлање нанадвор дава најголема покриеност, со „флексибилен, малку недотеран резултат“ – веѓа што има движење, наместо веѓа што стои.

За оние кај кои со шминка не се решава има трајни постапки: ламинација со боење ги преместува постојните влакна и додава дефиниција, а микропигментацијата дава густина што трае. Микроблејдинг, кана и боење се опции што зависат од количината влакна и типот кожа.

Производите во таквите списоци се стандардно скапи – серум за раст за 39 евра, молив за 36, тониран гел за 35. Тоа е над сто евра за три предмети, што вреди да се знае пред да се почне.