Ukrayna'nın göğünün drone ve füzelerle dolduğu bir gece daha. Rus saldırısı birçok bölgeyi aynı anda vurdu - Dnipropetrovsk, Harkiv, Sumi, Poltava ve Çernigov - „Geran" drone'ları ile operasyonel-taktik „İskender" füzelerinin bir kombinasyonuyla. O kadar sık tekrarlanan bir örüntü ki artık haber olmaktan çıktı, ama ölüm olmaktan çıkmadı.

Ukrayna kaynaklarına göre, gece boyunca Rus topraklarından 229 drone fırlatıldı; resmi rakamlar ise daha fazlasını ima ediyor. Dnipro'da bir lojistik şirketinin deposunda şiddetli bir yangın çıktı - kentin birçok yerinden görülen alevler. Rivne bölgesi üzerinde, doğrudan bir isabetin ardından büyük bir duman sütunu yükseldi.

Saldırının mantığı tesadüf değil. Drone'lar hava savunmasını aşırı yüklerken, füzeler bu arada derinlikteki hassas hedefleri vuruyor. Dnipro rastgele seçilmedi - kent, doğu ve güney cephesini birbirine bağlayan Ukrayna lojistik ağının kilit bir düğümü.

Böyle her haberin ardında, uzaktan istatistik gibi görünen, yakından ise alev alev bir depo, kesilen elektrik ve yeniden bodrumlarda geceleyen insanlar olan bir şey var. Balkanlar, savaşın günlük hayata dönüştüğünde nasıl göründüğünü fazlasıyla bilir - sirenlerin artık korkutmadığı, çünkü arka plan gürültüsüne dönüştüğü anı.

Geriye kalan soru askeri değil, insani: bir toplum, dünya onu büsbütün fark etmeyi bırakana dek böyle bir ritim altında ne kadar yaşayabilir? 229 drone'luk bir saldırı „rutin bir gece" hâline geldiğinde, bu, savaşın kendisinden çok bizim duyarsızlığımızı anlatır.