Marilyn Monroe 1962'de John Kennedy'ye "Happy Birthday, Mr. President" şarkısını söylerken üzerindeki elbise o kadar dardı ki onu elbisenin içine diktiler. O elbisenin imzası Jean Louis'ye aitti. Eskizi ise stüdyosundaki yirmi üç yaşındaki bir illüstratör çizmişti - Bob Mackie.

Mackie 14 Eylül'de seksen yedi yaşında öldü. 1939'da Kaliforniya'da doğdu, Paramount'ta Edith Head ile çalıştı ve The Carol Burnett Show'daki on bir yılında ömür boyu peşini bırakmayacak ünü kazandı - "pullu kumaşın sultanı".

Cher giydi, sözlüğü o yazdı

Kariyerini açıklayan tek bir ilişki varsa, o da Cher ile olanı. İnsanların hafızasından çağırabildiği neredeyse tüm Cher görünümleri ona ait - 1986 Oscar'larındaki, Akademi'nin açıkça beklemediği bir şeyle çıktığı o görünüm dahil. O bir kostüm değildi; edepli olanın sınırını kimin belirlediğine dair bir açıklamaydı.

Giydirdiği kadınların listesi Amerikan pop müziğinin panoraması gibi okunuyor: Diana Ross, Whitney Houston, Tina Turner, Dolly Parton, Madonna, Elton John. Dokuz Emmy ödülü. Üç Oscar adaylığı. Televizyon Akademisi Onur Listesi'ne giriş. Ve 2019'da The Cher Show için en iyi kostüm tasarımı Tony'si - başladıktan elli yıl sonra gelen bir takdir.

Onu farklı kılan şey

Moda bize zarafetin ölçülülük olduğunu öğretir. Mackie bunun tersi bir varsayımla çalıştı: sahne, kıyafetin en arka sıradan bile görünmesini ister ve orada duran kadının kendisine ayrılandan fazla yer kaplamaya hakkı vardır. Pullar, tüyler, şeffaflık - bunlar skandal değil, görünürlük araçlarıydı. Skandal yan etkiydi.

Barbie bebekleri de aynı fikrin küçük ölçekli haliydi: çocuklar için değil, tasarımın bir imza olduğunu bilen yetişkinler için yapılmış koleksiyon parçaları.

Şimdi Miley Cyrus, Zendaya ve Sabrina Carpenter onun arşivini çıkarıp yeniymiş gibi giyiyor. Ne kadar ileride olduğunun en net göstergesi bu - elli yıl önce yapılmış bir şey bugün kırmızı halıda boy gösterebiliyorsa ve kimse hangi on yıldan geldiğini sormuyorsa.