Amerikan mahkemesi karar verdi: on beş yaşındaki Niko annesiyle Miami'de kalıyor. Yıllardır oğlunun kendisiyle İspanya'da yaşamasını isteyen İspanyol iş insanı Colate Vallejo-Nágera, eski eşi Meksikalı şarkıcı Paulina Rubio'ya karşı verdiği mücadeleyi kaybetti. Boşanma evlilikten uzun sürdü; çocuğa dair hukuki uyuşmazlık ise artık neredeyse çocuğun çocukluğu kadar sürüyor.

En çok acıtan şey kararın zamanlaması. Baba ile oğul, bütün aileyle birlikte İspanya'da ortak bir yaz geçirdikten hemen sonra geldi; sosyal medyadaki fotoğraflarla ve babanın, yazıldığı andakinden farklı tınlayan bir cümlesiyle: „Bugün anılarla dolu bir yaz bitiyor. Taşıdığımız her şeye rağmen hiçbir şey sevgimizi bastıramaz. Seni seviyorum, Niko." Çocuk yanıtladı: „Evde harika bir yaz." Baba karşılık verdi: „Evrendeki en iyi oğul."

Kendisi değil, gazeteciler aracılığıyla söyledikleri

Colate doğrudan konuşmadı. Gazeteci Isabel González, onun bütün uyuşmazlıkta tek bir mağdur olduğunu düşündüğünü, bunun ne kendisi ne de Paulina olduğunu aktardı. „Bana konuşmak istemediğini söylüyor, derinden etkilenmiş, çünkü kaybedenin oğlu olduğunu düşünüyor", dedi; adamın „zar zor tek kelime edebildiğini" ekledi. İki kez okunmayı hak eden bir cümlesini de aktardı: „Adalet bana iyi davranmadı, İspanya'da da."

Bu, başka bir dilde, başka bir ülkede, ne televizyon kuşağı ne de kendilerini aktaracak bir gazetecisi olan ebeveynlerden de duyduğumuz bir cümle. Bir ebeveyn bir ülkede, çocuk başka bir ülkede yaşadığında mahkeme sonunda kimin daha çok sevdiğine değil, çocuğun hayatını nerede kurmuş olduğuna karar verir. Bu soğuk bir mantık, ama iki yetişkin arasında bir yarışa dönüşmeden işleyen tek mantık da bu.

Temyize gidip gitmeyeceği sorusuna gazeteci Beatriz Cortázar, yanıtın net olmadığını ama Colate'nin zamanın işini yapmasına izin vereceği hissine kapıldığını söylüyor. Niko kasımda on altı yaşına giriyor. İki yıl daha ve kararı artık hiçbir mahkeme değil, çocuğun kendisi verecek.

Cancún'daki düğünden Miami'deki duruşma salonuna

Hikâye 2007'de, Cancún'daki bir düğünle ve şarkıcının küçüklüğünden beri o günü hayal ettiğini söylemesiyle başladı. Niko kasım 2010'da doğdu. İki yıl sonra boşanma geldi; Colate o zaman bunun ortak bir karar olduğunu, „belki uygulamada benim daha kararlı olduğumu" söylemişti. Yıllar sonra farklı tınlayan bir cümle daha.

2025'in sonuna doğru, tam anlamıyla mutlu olmak için tek eksiğinin oğlunun gelip İspanya'da yaşaması olduğunu söyledi. „Bir gün gelecek, çünkü kendisi bunu istiyor." Mahkeme, bunun şimdilik gerçekleşmediğini saptadı. Çocuğun bunu gerçekten isteyip istemediğini yalnızca çocuk bilir - ve o, bütün bu hikâyede şimdiye dek bir kez bile kamuoyu önünde konuşmamış tek taraf.