Mayıs 2026'da Makedonya, tükettiği kadar elektrik üretti neredeyse - yerli tüketimin yüzde 96,5'i yerli üretimle karşılandı. Devlet İstatistik Kurumu'nun verilerine göre, toplam brüt elektrik enerjisi üretimi 462.653 megavat-saate ulaştı, buna karşılık 479.603 megavat-saatlik tüketim. İlk bakışta başarı gibi görünen bir rakam - ve kısmen öyle.

Ama yüzdenin ardında çok daha az parlak bir gerçeklik gizli. Kömür tüketiminin neredeyse tamamı - yüzde 99,9 - tam da elektrik üretimine gitti. Bu, „yerli” enerji bağımsızlığımızın hâlâ REK Manastır'a ve kazıp yaktığımız kömüre asılı olduğu anlamına gelir. Elektrik yerli, evet, ama ödediğimiz bedel yalnızca elektrik faturasında değil - soluduğumuz havada ve değiştirdiğimiz iklimde de ödeniyor.

Veriler başka kaymalar da gösteriyor. Mayısta doğal gaz tüketimi geçen yıla göre yüzde 4,8 arttı, ki Kurum bunu geçen yıl aynı dönemde aktif olmayan ısıtma tesislerinin çalışmasına bağlıyor. Öte yandan, petrol ürünleri tüketimi yüzde 8,5 düştü.

Peki, tablo nasıl? Makedonya kendi elektrik ihtiyacını gerçekten karşılayabiliyor - ama hâlâ ağır, kirli ve kömüre bağımlı bir enerji karışımıyla. Gerçek enerji bağımsızlığı yalnızca elektriğin yerli olup olmadığıyla değil, aynı zamanda neyden üretildiğiyle de ölçülür. Kömürün yüzde 99,9'u termik santrallerin kazanlarında son bulurken, geçen yüzyıldan kalma bir kendini beğenmişlikten söz ediyoruz. Gelecek için soru yanıtsız kalıyor: kömür er ya da geç gitmek zorunda kaldığında, o yüzdelerin hâli ne olacak?