Hükümet, kulağa etkileyici gelen bir rakamla övündü: vadesinden önce ödenen 700 milyon euro borç. Başbakan Hristijan Mickoski, Maliye Bakanlığı'nın 2020'de ihraç edilen bir eurobonoyu, üstelik vadesinden önce ödediğini açıkladı - bu adımla, dediğine göre, birkaç milyon euro tasarruf edilmiş.

„Önceki Hükümetin 2020'de aldığı 700 milyon euroyu geri ödedik ve erken ödemeyle birkaç milyon tasarruf ettik“, dedi Mickoski. Ona göre hükümet iki yılda yaklaşık 4,6 milyar euro borcu servis etti ya da yeniden yapılandırdı - vurguladığı gibi, büyük ölçüde SDSM ve DUI'nin yedi yıllık iktidarı döneminde yaratılan bir borç.

Ve burada olguyu, etrafındaki siyasi müzikten ayırmakta fayda var. Bir tahvili vadesinden önce ödemek gerçekten faizden tasarruf sağlayabilir - iyi yönetilmiş bir finansal iştir ve küçümsenmemelidir. Ama „borcu önceki iktidar yarattı“ cümlesi eski bir Balkan nakaratıdır: her hükümet öncekinin borçlarını devralır ve kendi borçlarını bir sonrakine devreder. Ödeme için hak edilen övgü gerçek; suçlama ise öngörülebilir.

Yurttaşın gerçekten bilmek istediği şey kimin borç aldığı değil, paranın nereye gittiği ve ondan geriye ne kaldığıdır. İki yılda servis edilen 4,6 milyar euro borç devasa bir rakam - basın toplantılarında nadiren sorulan soru, bu paranın ne kadarının yollara, hastanelere ve iş yerlerine dönüştüğü, ne kadarının ise yalnızca bir krediden diğerine yuvarlandığıdır. Tasarruf edilen milyonlar hoş karşılanır; ama gerçek hesabı hepimiz, yıllarca öderiz.