Qeveria u mburr me një shifër që tingëllon mbresëlënëse: borxh prej 700 milionë euro i kthyer para afatit. Kryeministri Hristijan Mickoski njoftoi se Ministria e Financave e shlyeu një euroobligacion të lëshuar në vitin 2020, dhe atë para afatit - hap me të cilin, siç thotë, u kursyen disa milionë euro.

„Kthyem 700 milionë euro që Qeveria e mëparshme i huazoi në vitin 2020, dhe me pagesën e parakohshme kursyem disa milionë“, deklaroi Mickoski. Sipas tij, për dy vjet qeveria ka servisuar ose ristrukturuar rreth 4,6 miliardë euro borxh - borxh që, siç theksoi, në pjesën më të madhe u krijua gjatë sundimit shtatëvjeçar të SDSM-së dhe BDI-së.

Dhe këtu vlen të ndahet fakti nga muzika politike rreth tij. Shlyerja e një obligacioni para afatit vërtet mund të kursejë në interesa - kjo është punë financiare e udhëhequr mirë dhe nuk duhet nënçmuar. Por fjalia „borxhin e krijoi pushteti i mëparshëm“ është refren i vjetër ballkanik: çdo qeveri i trashëgon borxhet e së mëparshmes dhe i kalon të vetat te e ardhshmja. Merita për shlyerjen është reale; akuzimi është i parashikueshëm.

Ajo që qytetari vërtet do të dijë nuk është kush huazoi, por ku shkuan paratë dhe çfarë mbeti prej tyre. 4,6 miliardë euro borxh i servisuar për dy vjet është shifër e stërmadhe - pyetja që rrallë bëhet në konferenca për shtyp është sa nga ato para u shndërruan në rrugë, spitale dhe vende pune, e sa vetëm u rrotulluan nga një hua në tjetrën. Milionët e kursyer janë të mirëpritur; por llogarinë e vërtetë e paguajmë të gjithë, me vite.