Повеќето свадбени фустани се носат еден ден и потоа влегуваат во кутија. Карлота го реши тоа поинаку: избра фустан што се менува три пати во текот на истата вечер, и на крајот од ноќта танцуваше во нешто што повеќе не изгледаше како она во кое се венча.

Свадбата се одржа на 23 август 2025 година, на островот Ла Тоха во О Грове, Понтеведра, во Галисија. Церемонијата беше во градините на Палатата за настани, со повеќе од 300 гости. Гостите пристигнаа со автобус. Невестата и младоженецот дојдоа со брод.

Фустанот е моделот „Мона Принцес“ на „Софи е Воила“, куќа основана од Саиоа Гоитија, шиен од двоен креп. Деколтето е чамец, а на долниот раб има тил што се вади, поставен слој по слој. Нема шлеп. „Немав јасна претстава како сакам да изгледа мојот фустан, само идеја што би можело да ми стои добро“, вели Карлота. Она што сакала било поконкретно: „Сакав еден фустан што ќе можам да го уживам до крај.“

Така и се случи. За церемонијата дошол вел. За време на ручекот носела ракавици од тил. Пред танцот тилот на дното е симнат и фустанот станал друг. Ниту едно од тоа не бараше втор фустан.

Деталите наоколу се исто така одбрани, не купени набрзина. Чевли од колекцијата „Ле Кер“ на „Мезон Алаја“. Обетки-розети со дијаманти и сафири од „Дел Парамо Винтиџ“, и нараквица со дијаманти што била на мајка ѝ. Ниска романтична пунџа, работена во салон. Шминка сведена, со акцент на светлината на кожата.

Букетот беше составен од точно 27 стебленца бели рози „Вајт Мајолика“, со намерно нееднакви должини. Цветната декорација одеше на англиски стари рози, повеќе видови хортензии, јоргован, далии, лизиантус, космос, стебленца кобеа и постелки од јасмин.

Вечерта се одвиваше по редослед што не оставаше празнина: гудачко трио пред морето за време на граѓанската церемонија, џез бенд за коктелот, потоа концерт со жива музика и танц во галеријата покрај морето, и на крајот ретро дискотека во хотелот.

Има еден детал што ја објаснува целата свадба подобро од сите цвеќиња: организацијата ја водела самата невеста. „Со организацијата на свадбата се занимавав јас“, вели таа кратко. Триста гости, брод, три изгледа на еден фустан и ниту еден свадбен организатор. Кај нас тоа би било или подвиг или семејна караница, а најверојатно и двете.