Akış servislerinin on beş yıl önce gömdüğü sanılan kompakt disk, bu yıl müzikteki diğer tüm format kategorilerinden daha hızlı büyüyor. Amerikan plak şirketleri birliği, 2026'nın ilk yarısında 17,5 milyon kompakt disk satıldığını açıkladı - rakamın yaklaşık 12 milyon olduğu geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 45,7 fazla.

Gelir yüzde 58,6 sıçrayarak, bir önceki yılki yaklaşık 107,9 milyon dolardan 171,1 milyon dolara (yaklaşık 158 milyon euro) çıktı.

Veriyi ilginç kılan, hemen kötü bir yılın ardından gelmesi. 2025'in tamamında disk satışları yüzde 11,6 düştü - 33,3 milyondan 29,5 milyon adede. Yani format arka planda sessizce büyümüyordu. Düşüyordu, sonra döndü.

Kim satın alıyor? En çok, onları hiç kullanmamış kuşak. İnternetsiz telefonları, dijital fotoğraf makinelerini, daktiloları ve sabit hatları geri getiren aynı dalga. Burada mesele anılar değil - bu alıcıların hiçbirinin diskman anısı yok. Mesele, sonu olan bir cihaz. Çalıp biten bir disk ile durmayan ve sana sıradaki şeyi ne koyacağını bilen bir algoritma arasındaki fark.

Sektörün kendisinin kabul ettiği bir düzeltme de var. Gelirlerin hesaplanma biçimi 2025'te değişti - tahmini perakende değerden toptan değere - bu yüzden 2024 ve 2025 rakamları doğrudan karşılaştırılabilir değil. Satılan adetler bu değişiklikten etkilenmiyor ve onlar da aynı hikâyeyi anlatıyor.

Rakam açıklanandan da büyük, çünkü ikinci el diskleri saymıyor - bit pazarındakileri, garaj satışındakileri, ya da ebeveynlerin çocuklarına devrettiklerini. Yılın ilk yarısında tüm fiziksel müzik 731,5 milyon dolar getirdi, yüzde 25,9 artışla; vinil ise yüzde 17,7 büyüdü.

Bu, akışın başının dertte olduğu anlamına mı geliyor? Hayır. Disk, aboneliklerden geçinen bir sektörde hâlâ küçük bir kalem. Ama neyin büyüdüğünü fark etmekte fayda var: aylık ödediğin sürece ödünç aldığın müzik değil, ödemeyi bıraktığında sende kalan müzik.